نام کتاب : تیام

نویسنده : maryam_sm63 کاربر انجمن نودهشتیا

« کتابخانه ی مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com

فصل اول

چند روزی بود که مامان باهام سر سنگین شده بود منم زیاد نزدیکش نمیشدم دوست داشتم منو تو تصمیم گیری هام آزاد بزاره اخه ازدواج یه امری یه که به اجبار نمیشه قبول کرد. چون مامان دنبال عشققش رفته بود وبا اون ازدواج کرده بود و پس از مدتی متوجه شده بود که تو انتخابش اشتباه کرده و بابا اونی نبوده که فکر میکرده، همیشه تو مسایل باهم اختلاف داشتند.بابا دوست نداشت مامان زیاد با فامیلاش در ارتباط باشه و همیشه از کوچیک ترین اشتباهاتشون یه داستان باهم داشتن.چند باری میخواستم به مامان بگم که ای کاش موقعی که بابا تصادف کرده بود شما باهم قهر نبودین، متاسفانه باب مدتی توکما بود وبعد فوت کرد.بابا برای من چیزی کم نمیزاشت چه محبت چه از لحاظ مالی. چند روز پیش پسر دوست مامان ازم خواستگاری کرده بود ولی من قبول نکردم و وقتی یه جلسه دیدمش متوجه شدم خیلی با معیارهای من فرق میکنه،بنابراین جواب رد دادم. رویا دوستم

بهم گفته بود همیشه مرد زندگیت با معیارات یکسان نمیشه ولی من پافشاری میکردم تا به همه ثابت کنم که اینطوری نیست. دوست داشتم مرد زندگیم حداقل چند سالی ازم بزرگتر باشه قدش از من بلندتر و از لحاظ مالی خوب باشه، و از لحاظ قیافه بهم بخوره. من خوشبختی رو تو این چیزا میدیدم. از نظر یه دختر 20 ساله که چیز زیادی از زندگی نمی دوست.

من و رویا از مقطع راهنمایی همدیگرو میشناختیم تو یه محل بودیم و سال دوم راهنمایی با هم همکلاس شدیم دوستی ما از اینجا شروع شود رویا مثل من تک فرزند نبود اون دوتا برادر داشت رضا 4 سالی از رویا بزرگتر بود و رامین 2سال از رویا کوچکتر.

قرار بود این هفته خانواده رویا برن خواستگاری دختر عمشون برای رضا، رضا دانشجو بود و تمایلی برای ازدواج نداشت ولی به اصرار آقای امیدی (پدر رویا) قرار شد برن خواستگاری.

همین دیروز بود با رویا داشتیم به کلاس زبان میرفتیم(از موقعی که دیپلم گرفتیم به زبانکده میرفتیم) که بین راه رویا جریانو بهم گفت یه بغض تو گلوم گیر کرده بود نمی دونم چرا از شنیدن این خبر ناراحت شودم، یعنی هنوز به رضا علاقه داشتم؟

رویا: نمیدونم چه طور رضا راضی شده به خواستگاری سحر بره؟

با ته بغضی که تو گلوم داشتم گفتم: چرا مگه رضا راضی نبوده؟

سحر در حالی که در کلاس را باز کرد گفت: آخه تا چند روز پیش رضا مخالف بود میگفت هیچ علاقه ای به سحر نداره،میگفت چه طور با دختر از خود راضی مثل سحر زندگی کنم.

رویا دیگه چیزی نگفت منم به فکر فرو رفتم یادم میاد یه سالی از دوستی ما میگذشت برای اولین بار میخواستم برای تمرین ریاضی به خونشون برم رویا گفته بود کسی جز مامانش خونه نیست با خیال راحت روسریمو انداخته بودم رو تخت رویا،بعد از نیم ساعت مطالعه رویا گفت میرم برات میوه بیارم. اتاقشو نگاه میکردم که صدای باز شدن در اومد گفتم رویا راستشو بگو این خط کیه برات شعرای فروغو نوشته،وقتی برگشتم دیدم به جای رویا یه پسر قد بلند ایستاده با اون چشای درشتش به من زل زده، خیلی زود روسریمو سر کردم و با خجالت گفتم:سلام

رضا معذرت خواهی کرد و رفت بیرون.

هاج و واج داشتم فکر میکردم این چش بود که رویا اومد

- تو گفتی کسی خونه نیست

- رضا رو میگی ،چند دقیقه قبل اومده خونه، امسال شرکت کرده برا کنکور داره درس میخونه چون اتاق اونو رامین یکیه بیشتر اوقات میاد اینجا درس میخونه ببخش که سرزده اومده تو اتاق ناراحت که نشدی؟

- نه، ولی چرا تامنو دید رفت حتی جواب سوالممو نداد

- نمیدونم رضا ازا ین اخلاقا نداره

رویا در حالی که با آرنجش بهم میزد گفت:

- هی تیام باتوام چرا اصلاَ حواست نیست استاد اومده.

تو راه برگشت به خونه رویا پرسید راستی جواب خواستگارتو چی دادی؟

بدون اینکه بفمم چی میگم، گفتم برن به جهنم

رویا:تو چته؟

- این از مامام که میگه باید حتماَ قبول کنی این از تو که گفتی رِ..

تازه متوجه شدم چی دارم میگم و بقیه حرفمو خورم

- تیام من که چیزی نگفتم که ناراحت شدی فقط جوابتو پرسیدم

فهمیدم متوجه حرفم نشده و نفس راحتی کشدم

جلوی در خونشون رویا گفت راستی من سی دی زبانمو گم کردم سی دی تو بده تا فردا.

داشتم از تو کیفم درش میوردم که صدای سلامی شنیدم، صدای کوبیدن قلبمو میشنیدم به سختی سرمو بلند کردم، خدیا چرا وقتی به چشماش نگاه میکنم اینجوری میشم به سختی جواب سلامشو دادم دیدم خیلی مرتب لباس پوشیده رویا در حالی که اخم کرده بود بهش گفت راستی یادم رفت امشب خواستگاری تشریف میبرین.

خدایا چرا همش فکرمیکردم رضا به من بی میل نیست ویه جورایی حواسش بهم هست.

با ابروهای گره کرده به رویا گفت این چه وقت خونه اومدنه؟ برو خونه چرا این موقع بیرون ایستادین.

به سرعت با رویا خداحفظی کردم وبه سمت خونه رفتم یه خیابون که گذشتم متوجه شدم کسی پشت سرم داره میاد ترس برم داشت قدمامو تند کردم یه آن پام به سنگی خورد و نزدیک بود زمین بخورم.

- تیام منم نترس اومدم دنبالت این وقت شب گفتم تنها نری بهتره، حالام برو خونه.

بدون اینکه نگاش کنم راه افتادم. چرا توانایی اینکه بهشم بگم تو باید به فکر سحر جونت باشی رو نداشتم. وقتی کلیدو به در انداختم تو یه فرصت نگاه کردم دیدم به تیر چراغ برق تکیه داده به سرعت به داخل خونه رفتم.

- سلام مامان

- سلام،تیام مامان دیر کردی نگرانت شدم

- امشب پیاده برگشتیم

- میدونم دخترم راهش نسبتاَ نزدیکه موقعی که میرین کلاس اشکال نداره پیاده برین ولی برگشتن با تاکسی بیان چون شبه منم دلشوره میگرم فاطمه خانمم زنگ زده بود که چرا دخترا دیر رسیدن قرار بو رضارو بفرسته دنبالتون،با رضا اومدین؟

- نه دم در خونشون دیدیمش،باشه مامان دیگه تکرار نمیشه

صدای تلفن اعصابمو خرد کرد حوصله نداشتم پاشم جواب بدم

صدای مامان و شنیدم که میگفت:

- تیام بیا رویا کارت داره

- سلام رویا ما که نیم ساعت نیست خداحافظی کردیم

- خوب خواستم بگم سی دی رو که یادت رفت بدی، رامینو میفرستم دنبالش

- چرا مگه قرار نبود برین خونه عمه ات؟

- وای نمی دونی قرار امشب کنسل شد.

در حالی که از خوشحالی صدام میلزید گفتم :

چرا؟

-خوب مادربزرگ سحر حالش بد شده الان همشون بیمارستانن، دکترا جوابش کردن انگار سکته کرده.خوب کاری نداری؟

- نه خداحافظ

مامان با حالت مشکوک نگام کرد و گفت:

حالا چی میگفت که تو یه باره ازاون حالت بیرون اومدی؟

- مامان!

زود حرف تو حرف اوردم و گفتم رامین میاد دنبال سی دی زبانم بهش بدین.

حالا کجا میری دارم شام میکشم

- میل ندارم مامان

یه ساعتی از تلفن رویا میگذشت در حالی که کتاب زبانمو ورق می زدم به گذشته برگشتم زمانی که می خواستیم وارد مقطع دبیرستان بشیم،تو حیاط آقای امیدی فاطمه خانم با مامان داشتن سبزی های آش نذری رو پاک میکردن منو رویاهم مثلاَ کمک میکردیم ولی بیشتر حرف میزدیم.

- خوب رویا کی بریم برا ثبت نام؟

- نمی دونم آخه خانوادم زیاد راضی نیستن

منم تقریباَ داد زدم :

- چرا؟

من دوست داشتم برم هنرستان، رویا براش مهم نبود دیپلم چی میگیره به خاطر من میخواست بیاد هنرستان. داشتم دلایل خودمو به اونا میگفتم که خیلی دوست دارم هنر بخونم.

ولی مامانم و فاطمه خانم میگفتن :نه نمیشه راه دوریه از این سر شهر تا اون سر شهر برین که چی بشه .

-فاطمه خانم زیادم دور نیست که شما میگین

در همین حین رضا با گفتن سلامی به حیاط اومد فاطمه خانم در حالی که به رضا اشاره میکرد نزدیک بشه گفت:

- سلام مادر تو بیا به این دخترا بگو که ما تصمیم درستی براشون گرفتم که به هنرستان نرن.

رضا در حالی که به من و رویا نگاه میکرد گفت:

خوب مشکلتون چیه؟ خانوادههاتون اجازه نمیدن برین هنرستان.بحث یه ماه که نیست، چند سال باید درس بخونین.

-ولی من میرم، مامان میتونم از سرویس مدرسه استفاده کنم.

رضا در حالی که به من اخم کرده بود گفت:

من پرسو جو کردم اون مدرسه سرویس نداره، فکر نکنم مامنت اجازه بده با سرویسی غیر ازسرویس مدرسه بری.

با التماس به مامان نگاه کردم

- مامان اجازه بده برم هنرستان تازه بهروز میتونه سرویس ما بشه مگه نه مامان؟

- نه خودت که میدونی اون اخلاقش چه جوریه،درسته پسر عمته ولی اجازه نمیدم باهاش بری.

میدیدم رضا جوش اورده ولی به احترام مامان حرفی بهم نمیزنه.

- مامان خواهش میکنم،رویا چرا چیزی نمیگی

رضا با صدایی که سعی در کنترلش داشت گفت:

رویا همین دبیرستان میره دیگه جایی بحثی نیست .

با گیجی نگاش کردم باور نمیکردم رضا اینقدر لجباز باشه، با عصبانیت به داخل خونه رفت.

با حرص به رویا زدم و گفتم : می میری یه کلمه بگی من میرم هنرستان؟

- تو نمیدونی رضا از بهروز بدش میاد میگی با اون میرم.

- ولی من مامانو راضی میکنم ولی دلم میخواست دوباره باهم همکلاس باشیم.

رویا دبیرستان محل اسم نویسی کرد منم بعد از مدتی کنجار رفتن با مامان مجبور شدم همون دبیرستان اسم نویسی کنم اول اینکه مامان اجازه نمیداد تنها با سرویس برم مدرسه دوم دیدم تحمل دوری رویا رو ندارم. همون روز به رویا زنگ زدم وقتی خبرو بهش گفتم خیلی خوشحال شد.

سال دوم بودیم چند روز قبل از عید بود با رویا و سمانه یکی از همکلاسیامون داشتیم میرفتیم مدرسه، که یهو یه موتوری پیچید جلومون،سمانه افتاد رو زمین،کمکش کردیم بلند شه رویا با پسری که به سمانه زده بود دعوا میکرد که گفتم رویا زشته همه دارن نگاه میکنن بیا بریم، هنوز این حرف کامل از دهن خارج نشده بود دیدم رامین یقه پسرو گرفته.

- رویا مزاحمتون شده

- نه رامین، ولش کن به سمانه زده همین.

- خوب زودتر برین چرا اینجا ایستادین.

پسر موتور سوار معذرت خواهی کرد رفت.

بعد از اون ماجرا، چند روزی متوجه شدم که موتور سوار موقعی که میریم مدرسه دنبالمونه.

- رویا چرا پسره دست از سرمون بر نمیداره؟

- نمی دونم با اون موهای جوجه تیغیش.وای جلوی سمانه چیزی نگی اون دهنش لقه میره به برادرش میگه.

- خوب بگه مگه اونو می شناسی

- آخه اون دوست رضاست، اگه رضا بفهمه...

.:: این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www.98ia.com) ساخته و منتشر شده است ::.

چند روز بعد صبح رویا زنگ زد و گفت نمیتونه بیاد مدرسه سرما خورده،یهو نزدیک مدرسه موتورسوار جلوم ترمز کرد.

از ترس میخکوب شدم با عصبانیت بهش گفتم :این چه طرز رانندگی آقا؟

- ببخشید خانم من اسمم ایمانه

در حالی که با عصبانیت از کنارش میگذشتم گفتم:

- اسمتونو نپرسیدم

یهو جلومو گرفت و با سماجت اصرار میکرد که این شماره منه میشه بهم زنگ بزنین.

- دست از سرم بردار

به سرعت قدمامو تند کردم، از پشت سرم متوجه صداهایی میشدم، برگشتم دیدم رضا یقه پسره رو گرفته و باهم دعوا میکنن به سرعت به طرفشون رفتم.

- رضا ولش کن خواهش میکنم

- برو مدرسه کاری نداشته باش.

ایمانو هل دادو گفت:

- دیگه مزاحم خانم نمیشی فهمیدی؟

ایمان بگفتن باشه آهسته ای اکتفا کردو به سرعت سوار موتورش شدو رفت.

با عصبانیت گفت:

- خوشت ازش میاد که میگی ولش کن

داد زد:نه

در حالی که به گریه افتاده بودم گفتم:

- رضا من ...

- بس کن.

و به سرعت رفت،چرا اجازه نداد بهش بگم نمی خواستم بلایی سرت بیاد.

اصلاً حوصله درس نداشتم به محض اینکه زنگ زده شد وسایلمو جمع کردم و با سمانه از مدرسه بیرون زدم دم در رضارو دیدم سوار ماشین برامون بوق میزنه.

سمانه به پسری که جلو نشسته بود سلام کرد فهمیدم برادرش سعیدِ

- بیاین سوار شین

- من نمیام سمانه تو برو

- زشته خجالت بکش

سوار شدم و زیر لب سلام کردم سعید برگشت باهام سلام کرد ولی رضا زیر لب جواب داد. سمانه به سعید گفت:

- راه دوری نبود خودمون پیاده میرفتیم.

- داشتیم رد میشدیم گفتیم شمارو هم برسونیم .

تو مسیر اول اونا پیاده شدن، چند متر جلوتر گفتم:

ممنون پیاده میشم.

ولی رضا به راهش ادامه دادو گفت: میرسونمت.

و قتی می خواستم پیاده بشم ازش تشکر کردم می خواست یه چیزی بگه ولی نمی تونست.

لحظه آخر گفت: صبرکن،این پسره همیشه مزاحمت میشده؟

سرمو پایین انداختم و گفتم:

نه چند روز بیشتر نیست.

در حالی که انگار به زور کلمات از دهنش خارج میشد گفت:

توکه ... دوستش....نداری؟

- نه اصلاً

باصدای ضعیفی گفت:

- خیالمو راحت کردی. 

پیش خودم این رفتارشو به حساب دوست داشتن گذاشتم ولی هیچ وقت نخواستم در این مورد با رویا حرف بزنم می ترسیدم این فقط خیالات من باشه و بس .

به خاطر اوردم همین 2 سال پیش، ماه صفر بود مامان با فاطمه خانم میرفتن روضه، یه روز که رویا اصرار کرد ما هم بریم، منم تو خونه حوصلم سر رفته بود قبول کردم باهاشون بریم روضه یکی از همسایه ها.

رویا تو گوشم می گفت که چادر خیلی بهت میاد.

فاطمه خانم بهمون چشم قره رفت ماهم تا آخر مجلس مجبور شدیم حرف نزیم.

آخرای روضه بود که سنگینی نگاهی رو احساس کردم داشتم کلافه میشدم، به مامان علامت دادم که زودتر بریم.مامان آروم گفت:

- تیام چیه؟ هنوز به آخرش نرسیده.

- مامان من خسته شدم بیا بریم.

- زشته تا آخرش میمونیم.

- خوب من با رویا برمی گردم خونه

- نه بمون تا یه ربه دیگه تموم میشه با هم میریم

اصرار من فایده نداشت،تا آخر ایستادیم وبعد در حالی که داشتیم میرفتیم همون خانم دم در مامان رو کناری کشید و یه چیزایی می گفت، شنیدم مامان گفت: حالا بعداً در موردش حرف میزنیم.

فاطمه خانم در حالی که لبخند به لب داشت رو به مامان گفت:

خیر اِن شالله.

مامان در حالی که نگاهش به من بود جواب داد:خیرِ

رویا که از کنجکاوی نمی تونست چیزی نگه پرسید: حالا داماد کی هست؟

مامان :پسر حاج عبدالهی.

دیگه در این مورد چیزی گفته نشد، نفهمیدم کی به خونه رسیدیمو رویا اینا از ما جدا شدن.

چند روزی گذشت و خبری از خواستگاری نشد منم خیالم راحت شد.

تو اتاقم داشتم رمان میخوندم که صدای مامانو شنیدم.

- تیام مامان بیا اینجا میخوام باهات حرف بزنم.

- درمورد چی؟

- حاج خانم امروز زنگ زد یه وقت می خواستن برا خواستگاری،منتظر بودن ماه صفر تمام بشه بعداً بیان، برا پنج شنبه وقت دادم.

- مامان!

- مامان چی؟ توکه هنوز پسر رو ندیدی چرا مخالفت می کنی؟

هیج جوابی نداشتم بدم،چه طور باید میگفتم دل من پسری رو میخواد که از عشقش مطمئن نسیتم.

اون روز پشت تلفن با اون بغض لعنتی جریان خواستگاری رو به رویا گفتم.

- یعنی تو میخوای قبول کنی،تیام؟

- نمی دونم.

- بلندشو بیا خونمون دلم می خواد ببینمت.

- تو بیا.

- مامان رفته بیرون رامین کلید نداره بیرونه.بیا منتظرتم.

زود آماده شدم وبه مامان گفتم کجا میرم.

- نمی خواد پذیرایی کنی رویا بیا بشین.

- باشه اومدم.

رویا با دو لیوان چایی کنارم نشست.

- فردا میان خونتون؟

- نه پس فردا. حالا چی کار کنم؟

- شنیدم پسر خوبیه،کارمند بانکه، از لحاظ قیافه هم مشکلی نداره.

- اگه ازش خوشم نیاد جواب رد میدم.

نمی تونستم بگم رویا من برادرتو دوست دارم ونمی تونم به یه مرد دیگه فکر کنم.اگه اون منو دوست نداشته باشه چی؟

یه آن رضا جلوم ظاهر شد، لیوان چایی از دستم سرخوردو افتاد.به خودم اومدمو گفتم: سلام

- ببخش رویاجون از دستم افتاد.

- اشکالی نداره، میرم کهنه بیارم پاکش کنم.

با رفتن رویا به رضا نگاه کردم،چرا وقتی تو چشاش نگاه میکنم قلبم تندتند میزنه.

با صداش به خودم مسلط شدم.

- نمی دونستم اینقدر عجله داری برا ازدواج.

به سختی و با ته صدایی گفتم:

- رضا!

صدای رویا از تو آشپزخونه میومد که میگفت:

رضا چرا یه دفعه اومدی خونه؟

رضا در حالی که به طرفم میومد در جواب رویا گفت:

نقشه هامو جا گذاشتم.

تو چشام نگاه کردوگفت :

- فکر میکردم دوست داری با عشق ازدواج کنی، یه بار از خودت شنیدم که داشتی به رویا می گفتی.

سرمو تا آخرین حد بالا نگه داشتم تا بتونم نگاش کنم و با وقاحت تمام تو چشماش زل زدم و گفتم:

کسی عاشقم نیست که باهاش ازدواج کنم.

نمی دونم اون همه جسارتو از کجا پیدا کرده بودم که این جمله رو گفتم.

رضا با دستای مشت کرده زیر لب گفت:

عشقی همیشه قابل گفتن نیست، باید درکش کنی.

و به سمت اتاقش رفت. نمی فهیدم اگه رضا دوستم داره چرا چیزی بهم نمی گفت؟

میشه بری کنار تیام میخوام فرشو پاک کنم، رضا رفت؟

- من دارم میرم رویا، کاری نداری؟

- توکه همین الان اومدی.

- یادم اومد مامان گفت زود برم خونه. فعلاً خداحافظ.

- خدافظ.

وقتی مامان صدام زد: تیام جون چایی رو بیار. چادرمو سر کردم در حالی که سعی میکردم عادی باشم و دستام نلزه با کشیدن چند نفس عمیق به سمت اتاق پذیرایی رفتم.

با صدای آرومی سلام کردم،به همه مهمونا چایی تعارف کردم.

بجز حاج خانم، شوهرش و دوتا خانم جون که مشخص بود دختراشَن با حاج آقا و پسرشون امده بودن.

بعداز تعارف چای می خواستم برم که حاج خانم گفت تشریف داشته باشید عروس خانم.

مامان بهم اشاره کرد بمونم، خدایا کی این مراسم تموم میشه.روی صندلی کنار مامان نشستم،درست روبروی آقای داماد.حاج آقا از پسرس که فهمیدم اسمش فرامرزه حرف میزد و محاسنش می گفت.و از مامان اجازه گرفت که منو پسرش باهم حرف بزنیم.

توی اتاق من، باهم حرف زدیم فرامرز ازم خواست باهاش راحت باشم و حرفامو بدون خجالت بزنم.

از محاسن ازدواج شروع کرد و بعد گفت که به انتخاب مامنش احترام میذاره ، از شرایطش گفت واینکه چه انتظاراتی از همسر آیندش داره.فهمیدم از من خوشش اومده ولی من هیچ کششی بهش پیدا نکردم .

بعد از اینکه حرفاش تموم شد منتظر شد تا من حرف بزنم وقتی دید من همچنین ساکتم در حالی که با دسته صندلی ور میرفت می گفت:

چندباری توی خیابان دیدمتون معمولاً با دوستتون بودین ولی فکر نمی کردم شما اون نفری باشید که حاج خانم انتخاب کرده. شما نمی خواین حرفی بزنید. خیلی ساکتید.

همه جراتمو جمع کردمو گفتم:

متاسفم من علاقه ای به این ازدواج ندارم.

- چرا؟

- دلایم شخصیه.

- پای کسی در میونه،اینطور نیست؟

سرمو پایین انداختم نمی دونستم چه طور جواب بدم که ناراحتی به وجود نیاد.

از روی صندلی بلند شد و گفت:

- نمی خواد چیزی بگید، من درک میکنم.

- به خانوادتون چی میگین؟

- میگم باهم تفاهم نداشتیم.

وقتی اونا از خونه بیرون رفتن،تازه شک اومد سراغم نکنه رضا بهم احساسی نداشته باشه ومن تصمیم اشتباهی گرفته باشم. دوباره اون لحظه توخونشون به خاطرم میومد و به خودم امیدواری میدادم. فرامرز به نظر پسر فهمیده و ایده آلی میومد ولی مشکل از دل من بود.

مامان فهمیده بود خودم مخالفت کردم چون وقتی در حال جمع کردن ظرفای میوه بودم بهم گفت:

بشین کارت دارم. میدونم تو جوابت منفی بود چون خودم دیدم قبل از اینکه تو بیای داخل اتاق، پسر آقای عبدالهی با قیافه گرفته ای نشسته بود ولی وقتی چایی رو اوردی لبخندی صورتشو بازکرد.

- خوب خودش که گفت باهم تفاهم نداشتیم.

- بس کن تیام. اشتباه منو تکرار نکن.

- مامان شما با بابا مشکلی نداشتین فقط همیشه باهم لجبازی میکردین،اینطور نیست؟

- نمی دونم،شاید. اشتباه ما این بود بدون شناخت از همدیگه فقط عاشق شدیم در حالی که بعد از زندگی باهم فهمیدیم با هم خیلی فرق داریم.

همش به خودم فکر میکردم تصمیم درستی گرفتتم ؟ آیا من واقعاً رضا رو دوست دارم؟

هنوز نیم ساعت از رفتن مهمونا نگذشته بود که تلفن زنگ خورد،رویابود که می گفت:

تو رو خدا بگو به خواستگارات چه جوابی دادی؟

در حالی که خودمو براش لوس میکردم گفتم:

خوب، گفتم بله.

رویا با صدای جیغ مانندی گفت:

راست می گی؟ مبارک باشه.

بعدِ چند ثانیه صداشو شنیدم که داشت می گفت:

اِ رضا حواست کجاست لیوان خوشگلمو شکوندی...

در حالی که سعی میکردم صدام عادی باشه گفتم:

- چی شده رویا؟

- چیزی نیست رضا می خواست یه بار تو عمرش برام چایی بیاره لیوانِ خوشگلمو شکوند.

- الان اونجاست؟

- نه زود رفت بیرون.

- راستش باهات شوخی کردم جواب رد دادم.

- دیونه چرا از اول نگفتی؟ من یه جوری دادکشیدم که فکر کنم همسایه ها هم فهمیدن داری ازدواج میکنی.

- خوب کاری نداری تا بعد.

- خدافظ.

یک ماهی بعد از جریان خواستگاری، از رویا شنیدم که رضا دفترچه خدمت گرفته، چقدر دعا کردم جای دوری نیفته آخه درسش تموم شده بود حتماً باید خدمت می رفت.

داشتم اتاقارو جارو میکشیدم و تو فکر این بودم که رضا کجا خدمتش میافته، که مامان گفت جارو رو خاموش کن نمیشنیدی تلفن زنگ می خورد.حالا بیا رویا باهات کار داره .

- الو رویا سلام، چه خبر؟

دوست داشتم درمورد رضا بگه.

- سلام خوبی؟ من که زیاد رو فرم نیستم

از صداش فهمیدم قبل از اینکه زنگ بزنه گریه کرده.

- چرا؟

- رضا آموزشی افتاده خاش می دونی چقدر دوره.

- رفته؟

- آره امروز رفتن.

- میای برا آش پشت پا خونمون.فردا مامان درست می کنه. گفته به مامانتم بگو بیاد.باشه؟

یه بغض اندازه یه تخم مرغ تو گلوم گیر کرده بود نمی تونستم جواب رویارو بدم. به هر جون کندنی بود گفتم :

باشه میایم.

با صدایی که از خوشحالی می لرزید گفت:

- راستی یه خبر خوب دارم سیامک برام نامه فرستاده.

بعداز قطع کردن تلفن به سرعت به سمت دستشوی رفتم نمی خواستم مامان متوجه بشه گریه کردم، زود به خودم مسلط شدم و آبی به صورتم زدم وچند نفس عمیق کشیدم وقتی بیرون اومدم مامان کار نیمه تمام منو تمام کرده بود.

در حالی که نگاش به من بود گفت:

اتفاقی افتاده؟ گریه کردی؟

- آخه رویا گریه کرد منو هم به گریه انداخت.

- خدا رضارو حفظ کنه گریه نداره که، به جای اینکه دلداریش بدی باهاش گریه کرده.

- گفت فردا آش پشت پا رو می پزن ماهم بریم اونجا.

- باشه تا فردا.

وقتی آشو هم میزدم از خدا خواستم رضا به سلامت برگرده. فاطمه خانم غصه دار بود ولی با دلداری مامان کمی آروم شد،با کمک رویا اونارو پخش کردیم.

بعد از اینکه کارمون تموم شد رویا دستمو کشید و گفت بیا بریم نامه سیامک ونشونت بدم . قبل از اینکه به اتاقش بریم در اتاق رضا و رامینو باز کرد گفت :

همیشه میگفتم خطاطی رضا خیلی خوبه بیا خودت ببین.

چند تابلو خطاطی شعر از حافظ و فروغ دیدم.

رویا با احساس گفت: خوشگله نه؟

- آره خیلی خط قشنگی داره .حتماً دلت براش خیلی تنگ میشه نه؟

- آره، وقتی می خواست بره تو بغلش خیلی گریه کردم تو گوشم گفت:نبینم خودتو تیام شیطونی کنین. دخترای خوبی باشین، باشه؟

خودمو براش لوس کردمو گفتم: کی ما شیطونی کردیم دخترای به این خوبی

وقتی می خواست بره تو چشاش یه نمه اشک بود.

رویا با شوق نامه پسرعمه ش سیامک و خوند، قرار شد دو سه سال دیگه که درس سیامک تموم می شه برگرده و همیشه تو نامه هاش از رویا می خواست که منتظرش بمونه. رویا و سیامک از بچگی نشون کرده هم بودن همه فامیلشون اینو می دونستن ولی بعد از اینکه سیامک برای تحصیل به کانادا رفت عمه رویا نظرش در مورد ازدواج پسرش عوض شد، و طی فرصت های مختلف به آقای امیدی گوشزد میکرد چرا رویا با داشتن خواستگارای خوب ازدواج نمی کنه، فقط خانواده آقای امیدی می دونستن که سیامک برای رویا نامه می نویسه و توجهی به خواسته مادرش نمی کرد .

اون دوسال خدمت رضا به سختی گذشت اولین بار که رضا مرخصی اومده بود خوب یادمه تا از رویا پشت تلفن شنیدم اومده کم مونده بود جیغ بزنم، با اینکه دوست داشتم ببینمش نمی خواستم خودمو سبک کنم برم دیدنش،چهار روزی از اومدنش میگذشت، مامان خواب بعدازظهری بود من از بی حوصلگی مجله ای که یه بار خونده بودمو ورق میزدم که با صدای زنگ در از جا پریدم.

با خودم گفتم این موقع کی میتونه باشه.

وقتی درو باز کردم رویارو پشت در دیدم با خنده اومد تو حیاط سلام کرد،جواب سلامشو دادم . به سمت عقب برگشتو گفت: ممنون رضاجون دیگه میتونی بری.

با این حرف رویا مثل برق گرفته ها تو خیابونو نگاه کردم،رضا روبرم بود سلام کردم. با اون کلاهی که سرش کرده بود بامزه شده بود.

با خنده گفت:سلام مشتاق دیدار، دیدم این چند روز نیومدین دیدن رویا گفتم من بیارمش دیدنتون.

منم با پرویی گفتم: لطف کردین تشریف بیارین تو.

- ممنون. در ضمن وقتی می خواید درو باز کنید می تونید چادر بزنید. حالام برو داخل تا کسی نیومده، دفعه دیگه بی حوا درو باز نکن.

تازه متوجه شدم که بدون پوشش مناسب درو باز کردم اگه مامان می فهمید... به سرعت بدون خداحافظی درو بستم،

در حالی که در خونه رو می بستم رویا گفت: راستی ناقلا کی این تاپو خریدی خیلی بهت میاد.

دوباره معذب شدم که بااین وضع جلوی رضا بودم.با پرخاش به رویا گفتم:

چرا نگفتی رضا باهاته تا اینجوری جلو رضا نرم.

رویا با نیشخندی گفت: توکه نمی دونستی کی پشت دره چرا بدون حجاب درو باز کردی؟

به داخل ساختمون میرفتیم که گفت: میدونی تا حالا بهت نگفتم تیام دوست دارم تو زن داداشم بشی، شما دوتا خیلی بهم میاید. ناراحت که نشدی؟

در حالی که خوشحال بودم رویا این حرفو زده، گفتم:نه خوب تو دوست داری رضا که دوست نداره.

- تو راه داشت در موردت می پرسید می خواست ببینه این چند ماه چی کار می کردی.نمی دونم چرا احساس کردم یه جورایی تو فکرته.

سعی می کردم عادی جواب بدم ولی نمی دونم چقدر موفق بودم

- دیونه نشو فکر نکنم منظوری داشت

- آخه حواسم بود دم در داشت با یه شوقی نگات میکرد

در حالی که قند تو دلم آب می کردم گفتم:مطمئن باش اون چیزی نیست که تو فکر می کنی.

- نمی دونم شاید تو راست بگی تیام.

بعد از اون ماجرا من خیلی کم میرفتم خونشون، چون مامان چند روز بعد برای خرید بیرون رفته بودکه یکی از همسایه بهش میگه منو با لباس نامناسب دیده کنار رضا دم در بودم وقتی از خرید برگشت با عصبانیت سرم داد کشید بگو همش دروغه.

در حالی که سعی میکرد آروم باشه ازم پرسید: دلم می خواد راستشو بگی تیام

مجبور شدم جریانو برا مامان بگم، همون موقع هم زنگ زدم به رویا که بیاد بگه جریان چیه، بعد از حرفای رویا مامان خیالش راحت شد که اون چیزی نیست که خانم همسایه میگه.

خانم انصاری که توی همه کارهای مردم دخالت می کرده یه روز با مامان میگه مگه نسبت فامیلی دارین که اینقدر به دخترتون اجازه میدادی تو خونه ای که پسر بزرگ داره رفت و آمد کنه .مردم پشت سرتون حرف در میارن. مامانم که خیلی عصبانی شده در جوابش گفته: من

به دخترم اعتماد دارم حرف خاله زنکایی مثل شما برام اهمیت نداره.

بنابراین دیگه اجازه نمی داد زیاد خونشون برم .می گفت از حرف مردم میترسه. ولی به خانوداه آقای امیدی اطمینان داره.من به خاطر مامان دیگه رفت و آمدو کم کردم به رویاهم گفتم بهتر اون بیشتربیاد رویا خیلی از جریان پیش اومده نارحت بود وبه مامنش جریانو گفته بود.

یکی دور بار بعد، از راه دور رضارو دیدم لاغر شده بود.

.:: این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www.98ia.com) ساخته و منتشر شده است ::.

عمه اینا بعداز مدتی اومده بودن پیشمون،بعدازظهر بهنوش دختر عمه ام گفت: تیام بیا بریم کتابفروشی،می خوام رمان بخرم.

بعداز اجاز گرفتن از مامان آماده شدم باهاش رفتم، از کتابفروشی دوتا رمان خرید،منم دیوان اشعار فروغ فرخزادو خریدم .بهنوش دختر سرزنده ای بود توی را کلی خندیدیم داشت از دوست پسرش می گفت که یهو گفت: هی تو محلتون پسر خوش تیپم دارین؟

در حالی که از سوالش تعجب کرده بودم گفتم:

چه طور مگه؟

- اونجارو ببین متوجه میشی.

بهنوش داشت در مورد رضا حرف میزد. وقتی نزدیکش رسیدیم همزمان باهم سلام گفتیم.

رضا با حیرت گفت: خیلی وقته ندیدمت تیام،با رویا که قهر نیستی چرا دیگه خونمون نمیای؟

رامین گفت خیلی وقته خونمون نمیری.می تونم بپرسم چرا؟

نمی دوستم چی بایدبگم ، برای اینکه حرفی زده باشم گفتم:

چرا از رویا نمی پرسی؟

در حالی که دستشو تو موهاش می کرد گفت: اگه اون جواب مو میداد از تو نمی پرسیدم.

- ماباید بریم رضا عجله داریم، خدافظ.

بهنوش که این مدت با تعجب نگامون میکرد گفت:

اون کی بود تیام ؟

سرسری گفتم برادر دوستم بود، میدونستم پشت سر این جواب میگه چرا اون سوالو ازت پرسید،برای همین گفتم چون با خواهرش قهرم ولی اون نمی دونه.

فرداش رویا اومد پیشم و با آه کشیدن می گفت:

تو منو مجبور کردی جریانو به رضا بگم. وقتی شنید جریان چیه خیلی عصبانی شد

- دیگه خجالت میکشم توروش نگاه کنم.

- اونم همین حرفو به مامان زد و گفت تو دختر پاکی هستی

وقتی مامان از اتاقم بیرون رفت ازم پرسید:

مامان چیزی بهت گفته که تو ناراحت شدی و دیگه خونمون نمیای

براش قسم خوردم تا باور کرد ما چیزی بهت نگفتیم.

همین دوماه پیش خدمت رضا تموم شد. تو یه شرکت مهندسی پیش یکی از دوستاش مشغول کار شده بود

سعی می کردم رضا رو فراموش کنم شنیده بودم از دل برود هرآنکه از دیده برفت، فکر می کردم با ندیدنش فراموشش می کنم ، دیگه کمتر بهش فکر می کردم تا امروز که جریا خواستگاری از سحرو شنیدم متوجه شدم به راحتی نمیشه فراموشش کنم، یعنی هنوز مثل اول دوستش داشتم؟

چون شب دیر خوابیدم صبح با بی حالی از خواب بیدار شدم البته صبح که نبود چون نزدیکای ظهر از خواب پاشدم، داشتم چایی میریختم و به این فکر بودم آیا رضا با سحر نامزد شده؟ که دیدم مامان با خوشحالی اومد تو آشپزخونه.

- صبح بخیر مامان انگار خیلی خوشحالید

- ظهر بخیر، چرا خوشحال نباشم دایت اینا بعد از چند سال دارن میان خونمون.

- چه عجب!

- منظورت چیه تیام؟ خودت خوب میدونی که اونام گرفتاری های خودشون رو دارن، راهشون دوره، همیشه که زنگ میزنن.

- همشون میان؟

- فکر نکنم فریبرز و فرید بیان، فریده دانشگاه اینجا قبول شده برا ثبت نام میان. دایت ازم خواسته که اجازه بدم فریده اینجا بمونه، اینطوری خیالشون راحت تره.

- آره با اون فریده ای که من میبینم بایدم نگران باشن

- خوب تیام، فریده جونِ و خام

- مگه من چند سالمه همش 2 سال ازش بزرگترم

- خوب مادرجون اگه اومدن اوقات تلخی نکنی زشته، به احترام داییت چیزی نگو

- مامان تحمل اون دختر خودخواه سخته اون حتی احترام شماروهم نگه نمیداره

- زیاد بزرگش نکن، اونجوری که تو هم می گی نیست.

تا وقتی که دایی اینا رسیدن به مامان تو کارهای خونه کمک کردم ( یه جورایی خونه تکونی کردیم) اصلا فرصت نکردم به رویا زنگ بزنم اونم زنگ نزده بود.

زنگ در به صدا دراومد مامان برای باز کردن در رفت، صدای مهمونا رو ازتوی حال شنیدم و فهیدم که اومدن، به پیشوازشون رفتم.

در حالی که از دیدن دایی خوشحال شده بودم گفتم:

سلام دایی، خیلی خوشحالم می بینمتون

- سلام تیام جون ماشاالله خیلی خوشگل تر از قبل شدی.

و به سمت زن دایی و فریده رفتم با اونها هم احوالپرسی کردم

تا پاسی از شب باهم حرف میزدیم البته بجز فریده که جز در مواقع ضروری حرفی نمیزد و کلاس میذاشت فقط یه جمله رو چندین بار با اعتراض گفت:

فکر نمیکردم اهواز اینقدر هواش گرم باشه.

مامان با مهربونی گفت:

عادت می کنی فریده جون

شب موقع خواب فکر میکردم فریده خیلی از لحاظ قیافه بهتر شده آخه موهاشو رنگ عسلی کرده بود ، دماغشو هم که یه سال پیش شنیدم عمل کرده تا امروز دیدم، کار دکترش خوب بود ، خدایی بینی جدید بهش میومد خدا می دونه چندتا پسرو با این قیافه بیچاره کرده.

صبح سعی کردم زود بیدار بشم ولی وقتی بیدار شدم دیدم به جز مامان کسی خونه نیست.

در حال بستن موهام به طرف آشپزخونه رفتم

- صبح بخیر مامان دایی اینا رفتن دانشگاه؟

- صبحِت بخیر، آره

- در حالیکه می خندیدم، بهش گفتم:

فریده دیگه غر نزد که هوا گرمه؟

مامان لبشو به دندون گرفتو گفت:

بس کن تیام، تحمل گرما برا بعضی ها سخته، اون توی آب وهوای خوب اصفهان زندگی کرده باید بهش حق بدی.

- خوب شما درست میگین،شاید من زیادی رو فریده حساس شدم.

مدتی تو کارای خونه به مامان کمک کردم بعد از یه دوش گرفتن به طرف مامان رفتم و خودمو براش لوس کردم:

- مامان یه سر میرم پیش رویا اشکال که نداره؟

- نه برو، ولی زیاد نمون.

با اینکه خونه رویا اینا همش چند خیابون با ما فاصله داشت ولی توی راه از شدت گرما خیس عرق شدم به فریده حق دادم از گرما کلافه بشه.

تو اتاق رویا نشسته بودم در حالی که رویا داشت برام می گفت

دیروز مراسم فوت مادربزرگ سحر بوده اوناهم رفته بودن برای همین اونم سراغی ازم نگرفته.

با آرامش گفتم:

- پس خواستگاری مدتی عقب می اُفته؟

رویا با تردید گفت:

- راستش دیروز رضا به سختی به بابا گفته منصرف شده و یه جوری به خانواده عمه بگین که ناراحت نشن.

- بابات قبول کرد؟

- اِی چی بگم ،خیلی بحث کردن بعدش رضا از خونه زد بیرون. مامان از اولم به خاطر بابا به این ازدواج رضایت داد ، هنوز بابا چیزی به عمه اینا نگفته.

- شاید دوباره نظرش عوض بشه؟

- فکر نکنم این اتفاق بیوفته،خودش به مامان گفته از اول به خاطر اصرارر بابا کوتاه اومده.

چرا من باید خوشحال بشم در صورتی که هنوز نمیدونم واقعاَ رضا چه احساسی به من داره، این حس بلاتکلیفی داره دیونم می کنه.

باهم راجع به خانواده داییم حرف زدیم و بعد از نیم ساعت در حالی که رویا با خالش تلفنی حرف میزد باهاش خداحفظی کردم ، روی دومین پله پشت در حیاط بودم تا می خواستم درحیاطو باز کنم ، صدای چرخیدن کلیدو شنیدم.

- سلام ببخشید میشه اجازه بدین رد بشم.

این جمله رو رضا با پرویی تمام در حالی که داشت بهم میخندید گفت.

با این حرف به خودم اومدم و متوجه شدم بهش زل زدم و جلوی راهشو گرفتم

پشت سر این جمله سریع گفت:

خوشحالم که دوباره از نزدیک دیدمت.

زیر لب با شرم گفتم:

- منم همین طور

رضا در حالی که درِحیاط می بست، قدمی به طرفم اومد و من یه قدم عقب رفتم ،یهو زیر پام خالی شد فراموش کرده بودم زیر پام دوتا پله هست، رضا سریع دستمو گرفت تا از افتادنم جلوگیری کنه، اینقدر فاصلمون کم بود که نفسش به صورتم خورد،

شاید به دقیقه نکشید با صدای رویا که گفت: اتفاقی افتاده؟

دستمو کشیدم، و به سرعت باد از خونشون بیرون زدم، خدایا الان رویا پیش خودش چی فکر میکنه.

صدای بوق ماشینی منو به خودم اورد.

راننده با عصبانیت دادکشید:

- خانم حواست کجاست؟

وارد خونه که شدم دیدم فریده تو حیاط داره با موبایلش حرف میزنه بهش سلام کردم ولی اون با سرجوابمو داد.

خدایا این یکی رو چه طور تحمل کنم.

مامان با تلفن صحبت می کرد، به دایی و زن دایی سلام کردم و برای تعویض لباس به اتاقم رفتم. وقتی برگشتم مامان با کمک زن دایی سفره رو می کشیدن.

مامان با کی تلفنی حرف می زدی؟

در حال سفره انداختن گفت:

با زن عموت،به همگی سلام رسوند.

دایی گفت:

- سلامت باشند

- راستی تیام قرار ماه آینده بیان اینجا.

- عجیبِ این موقع سال معمولاً نمیومدن.

- تو نمی دونی یا خودتو به ندونستن میزنی دخترم.

- مامان!

دایی سر سفره نشست و گفت: به ما هم بگید جریان چیه؟

- راستش اونا دوست دارن تیام عروسشون بشه، خدایی خونواده خوبین، این 7،8 سال بعد از فوت ناصر پشتمون بودن،موضع خونمون رو هم که می دونید، وقتی هم تیام دانشگاه دولتی قبول نشد عموش اصرار داشت با خرج خودش بفرستش دانشگاه آزاد ولی تیام زیر بار نرفت.

- کیوان دکترای چی داره؟

- اطفال، ولی اونا تیامو برا کاوه در نظر دارن.

- یکی دوبار دیدمش جون خوبی به نظر میومد.

وقتی فریده سر سفره نشستو گفت: بهروز سلام رسوند

دایی گفت: برا شام دعوتمون کردن.

بعد از ازدواج دایی با دختر خالش، عمه با برادر زن دایی ازدواج کرده بود ، مامان برام گفته بود که روز عروسی پسر خالش باعث آشنایی مامان با ناصر که برادر عروس بود شده، 5 سال بعد از ازدواج عمه با آقا علی، مامان با بابا ازدواج کرد، متاسفانه شوهر عمه نهضت( یعنی دایی فریده)2 سال پیش فوت کرده بود.

اون شب خونه عمه نهضت متوجه شدم فریده به بهروز بی میل نیست،دوست داشتم اونقدر باهاش راحت بودم که بهش می گفتم تو انتخابت دقت بیشتری کن دل بهروز انگار یه دروازست که خیلی ها رفتنو و اومدم. بهنوش هنوز با دوست پسرش صابر رابطه خوبی داشت، بهنازهم با شوهرش و دوتا دختراش برای دیدن دایی اینا اومده بودن، بهرام طبق معمول تنها اومده بود چون خانمش با عمه اینا قهر بود.

ـــــــــــــــــــــــــ ـــــــ

دو هفته از همخونه شدن فریده با ما میگذشت، متوجه شدم اونقدرام که فکر می کردم بدجنس نیست اخلاقش این بود که زیاد با دیگران گرم برخورد نمی کرد یه جورایی ساکت بود و با بقیه دیر ارتباط برقرار می کرد، همین اخلاقش باعث می شد از نظر دیگران خشک و افاده ای به نظر بیاد، بعد از دو سه روز باهامون راحت تر برخورد کرد و یه بار ازم خواست باهاش بیرون برم، با اینکه زیاد تو مسیر حرف نزد ولی از اینکه باهاش بیرون رفتم خسته نشدم.

وقتی رویا دنبالم نیومد که بریم آخرین جلسه کلاس زبان، می دونستم حتماً خبرایی هست که وقتی برگشتم هرچه خونشون زنگ زدم کسی جواب نداد ، منم روی اینو نداشتم که برم در خونشون، چرا رویا سراغی ازم نگرفته یعنی اینقدر از دستم ناراحت شده بود؟

بعد از دوهفته بی خبری از رویا، برای گرفتن نتیجه امتحان زبانم رفته بودم که موقع برگشتن ، نزدیک خونه رویا رو دیدم ، با خوشحالی به طرفش رفتم همه چیزو فراموش کردم و سلام کردم.

با صدای لرزش داری گفت: سلام

- اتفاقی افتاده رویا؟ چرا آخرین جلسه کلاس نیومدی؟

- بریم خونتون تا برات توضیح بدم.

وقتی در اتاقم بستم تا صدامون به گوش فریده نرسه گفتم:

- جون به لبم کردی رویا چی شده؟

- قول بده از حرفام ناراحت نشی،تیام

- قول می دم

- خوب، اون روز که خونمون اومدی من مطمئن شدم چیزی بین تو و رضاست، رضا به سختی گفت که چند ساله تو رو دوست داره ولی نمی خواسته از اعتماد مامانت سوء استفاده کنه، حالام نمی دونه چه طوری به بابا اینا بگه می خواد با تو ازدواج کنه.

وقتی مامان خونه اومد بهش گفت چه قصدی داره، مامان مخالفتی نداشت به قول خودش تو شناخته شده بودی. ولی اصل کاری بابا بود وقتی شنید...

چند لحظه ای مکث کرد بعد آب دهنشو به سختی قورت دادو گفت:

بابا مخالفِ تیام، حتی اجازه نداد آخرین جلسه کلاس زبانو بیام، گفته باید باهات قطع رابطه کنم، میگه تو باعث شدی رضا از راه بدر بشه ، چون اول موافق ازدواج با سحر بود حالا یه دفعه مخالفت کرده ، این دو هفته همش با رضا بحث میکنه ،رضا گفته هرجوری شده باهات ازدواج میکنه حتی اگه بابا مخالف این ازدواج باشه.

زندگیمون یه جورایی بهم ریخته، خوب می دونی رضا گفته اگه بابا راضی نشه دیگه با ما زندگی نمی کنه ، بابا هنوز مخالفت می کنه میگه فقط باید با سحر ازدواج کنی، من با عمه ات حرف زدم اونام حرفی برای ازدواج تو با سحر نداشتند، توی مراسم فوت مادر پرویز به همه گفتن رضا دامادشونه، حالا برم به خواهرم چی بگم؟

بعد از چند ثانیه که نفسی تازه کرد، ادامه داد:

خوب منو مامان فکر کردیم اگه از طرف تو جواب منفی بشنوه دیگه اصراری برای ازدواج با تو نمی کنه.

تیام، می دونی که بابا اخلاقش چه جوری با اون قلب مریضش می ترسیم براش اتفاقی بیافته.

چون می دونیم بابا کوتاه نمیاد.

- فکر می کردم ما همیشه بهترین دوستها برای همدیگه ایم

- این ربطی به دوستی ما نداره، خودت می دونی که من ناف برون سیامک بودم، حالا از کانادا برگشته، قرار دو تا نامزدی با هم گرفته بشه.

اگه ازدواج اونا سر نگیره، دیگه ازدواج من با سیامک هم بهم می خوره، می دونی که عمه دنبال بهانه...

دیگه ادامه نداد و ساکت شد بعد از چند دقیقه سکوت، رویا در حالی که با خجالت سرشو پایین انداخته بود با گوشه شالش ور می رفت:

از حرفام ناراحت شدی؟، خواهش می کنم منو ببخش تیام،تو ...بهترین دوستم هستی.

تو شُک حرفایی که شنیدم بودم ، یعنی همه چی تموم شده؟ نمی تونستم حرفی بزنم، با صدایی که انگار از ته چاه بیرون میومد گفتم: نه ناراحت نشدم.

ولی هردو مون می دونستیم دارم دروغ می گم ، انگار منتظر همین جمله بود چون به سرعت بوسیدم و با یه خداحفظی عجولانه بیرون رفت.

نمی دونم چه مدتی گذشت که به خودم اومدم

- نه این امکان نداره، یعنی حالا که از عشق رضا مطمئن شدم باید با همچین مشکلی مواجه بشم، اینقدر گریه کردم که سرم به شدت دردگرفت.

برای خوردن مسکنی به آشپزخونه رفتم، مامان روبرو ظاهر شد:

- عزیزم چی شده؟

به سرعت اشکامو پاک کردم.

ببینم نکنه رویا اومده بود اینجا؟

جوابشو ندادم، با حرص گفت:

- مادرشو توی خیابون دیدم همه چیزو بهم گفت، دیگه حق نداری خونشون بری، پدرش فکر می کنه تو برای پسرش دام پهن کردی.

شونه هامو تکون دادو گفت:

فکر کردی متوجه نشدم که به رضا علاقه داری، حالا که خونوادش مخالف این ازدواجن دیگه بهش فکر نمی منی.

فهمیدی؟

در حالی که گریه می کردم بدون اینکه قرص بخورم به سمت اتاقم رفتم.

این چه سرنوشتیه که دارم خدایا خودت کمکم کن، چرا رضا اینقدر دیر اقدام کرد مگه ما همدیگرو نمی شناختیم پس مشکل چی بود؟ بدون اراده وضو گرفتم و نماز خوندم، یه سالی می شد که تنبلی می کردم و نماز نمی خوندم هرچی مامان می گفت چرا دیگه نماز نمی خونی انگار به دیوار می گفت.

مامان به اتاقم اومده بود با تعجب به نماز خوندنم نگاه کردو گفت: بیا شام بخور.

برای شام نرفتم اصلاً میلی به غذا خوردن نداشتم.

***

صبح با سردرد شدیدی از خواب بیدار شدم به ساعت نگاه کردم یه ربع به 10 بود، وقتی وارد آشپزخونه شدم اولین کاری که کردم یه قرص مسکن خوردم، صدای مامانو از پشت سرم شنیدم؛

- تیام با شکم خالی قرص می خوری؟

- مامان سرم خیلی درد می کنه

بغلم کردو گفت:

دوست ندارم اینجوری ببینمت تو هنوز بیست سالته، می دونم سخته ولی به صلاحته همه چیزو فراموش کنی، از خوشگلی وخانمی چیزی کم نداری، اصلاً از فاطمه خانم انتظار نداشتم توی صورتم نگاه کنه بگه دخترت برای پسرم دام پهن کرده، شما در سطح ما نیستید.

خودم هم از حرفای رویا ناراحت شده بودم دوستی ما اینقدر بی ارزش بود که رویا هم با خونوادش مخالف ازدواج ما بود.

- به حرفام گوش کن من صالحتو می خوام

- باشه مامان

- راضیه هنوز سر حرفش هست. هنوز دوست داره تو عروسش بشی.

- مامان من ،به دوستتون یه بار جوابمو دادم

- قرار شد دیگه به حرفم گوش بدی

- به حرفتون گوش میدم، ولی اینکه میگین باید با پسر راضیه خانم ازدواج کنم و قبول نمی کنم.

- دیروز وقتی فاطمه خانم پشت سرهم از مخالفت های آقای امیدی می گفت، بهش گفتم: به آقای امیدی و پسرتون بگید دخترم خیلی وقتِ نِشون کرده پسر عموشِ.

- مامان!

- دروغ که نگفتم

***

ساعت از 11 شب گذشته بود که مامان خوابید، فریده تو اتاقش با کتاباش سرگرم بود منم کتاب دیوان حافظ دستم بود همش یه نیت تکراری می کردم و فال می گرفتم به اجبار می خواستم یه جواب امیدوارکننده از حافظ بگیرم، با اولین صدای زنگ تلفن به سمت تلفن رفتم؛

- بله

- سلام تیام خودتی؟

باور نمی کردم یعنی این صدای رضاست، ازش دلگیر بودم

- چرا حرفی نمی زنی تیام، هنوز گوشی دستته؟

با صدای لرزانی جواب دادم:

- بله

- این حرفایی که مامان می گه راسته؟ راسته که تو نامزد داری؟ فقط نگو آره.

- آره

- چی؟یعنی من اشتباه فکر می کردم که تو هم به من علاقه داری؟

چرا زودتر این حرفارو نزد، قبل از اینکه پدرش سحرو بهش پیشنهاد بده، نمی دونم...

صدای رویا تو گوشم زنگ زد:

اگه از طرف تو جواب نه بشنوه دیگه برای ازدواج باهات پافشاری نمی کنه.

- من بهت علاقه داشتم ولی مثل یه برادر

- دروغ نگو تیام من بچه نیستم

- کاری نداری، خدافظ

داد زد:

- قطع نکن، هنوز حرفام تموم نشده

با حسرت به گوشی تلفن که از عصبانیت قطع کرده بودم نگاه کردم، با صدای فریده به خودم اومدم که داشت می گفت:

- کی بود تیام؟

بدون جواب با معذرت خواهی به اتاقم رفتم. حتماً دیگه رضا از من بدش میاد ، چقدر گفتن اون حرف برام سخت بود، چرا اون زودتر از اینا اقدام به خواستگاری نکرد؟

یه جورایی از دستش دلخور بودم منی که همه از زیبایی و خانم بودنم حرف می زدن از نظر پدرش لیاقت عروس شدن خانواده امیدی رو نداشتم، پس غرورم کجا رفته بود؟

رویایی که همیشه فکر می کردم بهترین دوستمه، حالا تغییر رویه داد بود و جبهه مخالف من قرار داشت، البته زیاد ازش دلخور نشدم چون می دونستم به خاطر سیامک اینجوری رفتار کرده بود، نفهمیدم چه طوری خواب رفتم.

هیچ وقت فکر نمی کردم روزی برسه که رابطه دوستیم با رویا خراب بشه، الان خراب نشده ، ولی با خراب شدن هم فرقی نداره چون توی این یک ماه رویا فقط یه بار بهم زنگ زد و بعد از سلام و احوالپرسی کوتاهی گفت:

تیام هنوز که رو حرفت هستی؟

- منظورت چیه؟

- خوب منظورم اینکه اگه رضا دوباره ازت خواست باهاش ازدواج کنی تو جواب منفی بدی

بعد از اینکه یه آه کشید گفت:

بابا هنوز به شدت مخالت می کنه، ازدواج من هم بستگی به ازدواج رضا داره.

ازم ناراحت نشی ولی خوب که فکر می کنم می بینم شما به هم نمی خورید.

متوجه شدم منظورش وضع مالی ماست، یعنی این بهترین دوستم بود که داشت این حرفا رو می زد، نفس کشیدن برام سخت شده بود.

- نترس هنوزم جوابم تغییری نکرده ، رویا نمی دونستم عاقبت دوستی ما این میشه، من مانع خوشبختی تو نمی شم.

بدون اینکه منتظر بشم چیزی بگه تلفنو قطع کردم.

***

هفته سوم آبان بود هوای دلگیر پاییز دلگیر ترم کرده بود، ولی من عاشق پاییز بودم، عاشق برگ ریزونش، به قول مهدی اخوان؛ پاییز، پادشاه فصل ها ...

یه هفته از تماس رویا گذشته بود دیگه تو دلم جایی نداشت، از دستش خیلی ناراحت بودم رابطه دوستی ما ربطی به این چیزا نداشت. حالا می فهمیدم که وقتی کسی می گفت خیلی از رابطه دوستی ها الکی از هم پاشیده می شه، چیه. شاید ما درست همدیگرو نمی شناختیم و فقط به صرف اینکه همیشه نزدیک هم بودیم باهم رابطه داشتیم، زندگی چه بازی هایی با آدم می کنه، درسته که میگن؛ بیشتر دوستی های دوران نوجونی بر اساس احساسات شکل میگره دوستی من و رویا هم برهمین اساس بود، چون عمیقاً همدیگرو نمی شناختیم و فقط به دیدن همیشه همدیگه عادت کرده بودیم، مگرنه اینکه میگن دوستت رو توی سختی ها بشناس نه توی خوشی هات.

مامان در حالی که سبزی پاک می کرد گفت:

بیا کمک تیام، امشب خانواده عموت می رسن.

- چی کار باید بکنم؟

- برو میوه هارو بشور

در حین کار مامان با صدایی تقریباً آرومی گفت:

خودت که می دونی عمو ت اینا برای خواستگاری میان، باید جواب مثبت بدی.

سبد میوه ها از دستم افتاد همه میوها روی زمین پخش شدن، با ناباوری بهش زل زدم.

مامان عصبانی شد:

اون میوه هارو جمع کن، فکر نمی کردم اینقدر شوکه بشی.

با عجله میوه هارو جمع کردم و یه بار دیگه شستم.

دوباره مامان شروع به حرف زدن کرد:

به خواستگارهای قبلیت به خاطر رضا جواب منفی می دادی، الان دیگه موضوع رضا تموم شده. خانواده رضا راضی نمی شن شما باهم ازدواج کنین، اگه رضا مرد بود زودتر از اینا حرفی در مورد ازدواج تو می زد نه که اجازه می داد برن خواستگاری سحر.

به احترام عموت جواب مثبت بده، خودت می دونی اگه کمک مالی عموت نبود ما الان این خونه را از دست داده بودیم، کاوه هم شناخته شدست .

دیدم مامان راست می گه، ، همون سالی که بابا فوت کرد عمو به خاطر تحصیل پسراش به تهران رفت.

یه سالی بعد از فوت بابا ما نتوسته بودیم وام بابا رو تصفیه کنیم و خونه در گرو بانک بود، بانک اقدام به گرفتن خونه کرد بود، عمو وقتی جریانو شنید همه بدهی بابا رو صفر کرد، مامان همیشه عمو رو به خاطر این کارش دعا می کرد که یه عمر ما را از خونه بدوشی و بدبختی نجات داد.

به خاطر مامان هم که شده باید قبول کنم، مگه کم زحم م منو کشیده باید جبران کنم، هر فرزند وظیفه شناسی حتماً همین کارو می کرد. مگه از زندگی چی می خواستم کاوه شرایطش خوب بود استاد دانشگاه بود از نظر ظاهری و اخلاقی هم موردی نداشت ولی عشق که نبود...

***

ساعت نزدیک 7 شب بود، باید برای اومدن مهمونا آماده می شدم با دقت توی آینه به خودم نگاه کردم، مامان به مناسبت امروز برام لباس خریده بود می خواست جلوی کاوه خوش پوش باشم.

وقتی داشتم سالاد درست می کردم مامان گفت: یه خورده به خودت برس اگه از لوازم آرایش هم استفاده کنی هیچ اتفاق خاصی نمی افته.

از مامان بعید بود چون همیشه ازم می خواست آرایش نکنم، می گفت مگه قیافه تو ایرادی داره که با لوازم آرایشی می خوای جبران کنی، دبیرستان که بودم دوست داشتم آریش کنم ولی بعد دیگه زیاد برام مهم نبود .

یه کم کرم به صورتم مالیدم، رژ گونه زدم و مداد تو چشمم کشیدم، به یاد روزی افتادم که رویا بهم گفت وقتی مداد توی چشمات می کشی خیلی خوشگل میشی یه جورایی ملوس می شی، یه قطره اشک از چشمام پایین ریخت نباید بزارم گریم بگیره، سریع یه رژ صورتی زدم از اتاق خارج شدم، فریده با صدای بلندی گفت:

عمه بیا ببین تیام چه خوشگل کرده.

با خجالت سرمو پایین انداختم.

زیاد اهل آرایش کردن نبودم ولی یه مقداری لوازم آرایش داشتم که بیشتر وقتی عروسی میرفتم استفاده می کردم، من که زیاد اهل بیرون رفتن نبودم وقتی هم می رفتم به خاطر مامان فقط یه رژ کمرنگ می زدم ، رویا همیشه می گفت: عین بچه ها فقط رژ می زنی.

چرا همش به رویا فکر می کنم یعنی اونم به من فکر می کنه؟

- ماشاالله ، خیلی خوشگل شدی برم برات اسپند دود کنم

- مامان الان پاک می کنم ها

- باشه ناز نکن

باصدای زنگ در مامان با هیجان گفت:

انگار اومدن

به سرعت به حیاط رفت ، چرا دلشوره دارم ؟

صدای عمو رو شنیدم که می گفت:

پس عروس ما کجاست؟

- الان میاد

مامان با عصبانیت درو باز کرد:

چرا اومدی توی اتاق؟

- الان میام

- بیا باهم بریم

با سلام آرومی که گفتم عمو بلند شد و بغلم کرد نمی دونم چرا احساس کردم توی آغوش پدرمم، عمو به سرعت اشکامو پاک کرد و گفت:

دخترم گریه نکن، دوست داری منم گریه کنم؟

و به سرعت پیشونیمو بوسید و کنار رفت، تازه زن عمو و کاوه رو دیدم با زن عمو روبوسی کردم با خجالت به سمت کاوه رفتم، با لبخندی روی لباش گفت:

- سلام دختر عمو حالت چه طوره؟

- سلام

به انگشتام توی دستش فشار داد، به سرعت دستمو کشیدم و کنار مامان نشستم.

بعد از خوش وبش کردن وقتی مامان شربت تعارف کرد زن عمو گفت:

عروسم باید این کارو می کرد مهتاب خانم، شما چرا زحمت کشیدین.

مامان بهم نگاه کرد، عمو در جواب گفت:

خوب عروس باید چایی بیاره، نه تیام؟

- بله عمو

گوشی کاوه زنگ زد ، برای جواب دادن رفت بیرون، یه حس آزارم میداد، یعنی با کی حرف میزنه؟ چرا اینجا جواب نداد؟

وقتی برگشت با یه لبخند بزرگ بهم نگاه کرد.

این سؤالو عمو پرسید :

کی بود بابا

- کتایون بود خواست ببینه سلامت رسیدیم، به همه سلام رسوند

مامان گفت:

سلامت باشند، به سلامتی کی فارغ می شه؟

زن عم با اضطراب گفت:

دو ماه دیگه ، استراحت مطلقِ الان خونه خودمونه، برای همین تابستون نتونستیم بیام، خدا رو شکر الان خیلی بهتر شده.

بعد از یه ساعت صحبت های متفرقه مامان گفت:

تیام بیاکمک سفره بشیم

زن عمو برای کمک بلند شد که مامان اجازه نداد گفت:

شما از راه رسیدین خسته این

- سفر هوایی زیاد خستگی نداره

وقتی می خواستم سر سفره بشینم متوجه شدم تنها جای خالی کنارکاوست، با التماس به مامان نگاه کردم که عمو گفت:

بیا بشین دخترم

هر جوری بود نشستم، یه لحظه یاد رضا افتادم، اگه الان به جای کاوه نشسته بود، چرا الان باید یادش کنم خیلی وقته که دیگه...

حالا این لرزش دستام کم بود که اینم اضافه شد سریع به سمت آشپزخونه رفتم که مامان گفت: کجا میری؟

بدون جواب دادن به آشپزخونه رفتم چند نفس عمیق کشیدم یه آیه الکرسی خوندم ، چشمم به نمکدون افتاد برش داشتم، دوباره سر سفره نشستم وقتی نمکدونو سر سفره گذاشتم یه لحظه با نگاه کاوه روبرو شدم که با حالت خاصی زیر لب گفت:

نمکدون کنار دستت بود.

برای چند ثانیه توی چشمای همدیگه نگاه کردیم زود به خودم اومدم دوباره کاوه با طعنه گفت:

اگه دستات نمی لرزه اون پارچ آبو بده.

نفهمیدم کی متوجه شده بود، یعنی اینقدر ضایع دستام لرزش داشت؟

بعد از جمع کردن سفره در حین ظرف شستن فریده گفت:

می دونی تیام، وقتی سر سفره بلند شدی کاوه با عصبانیت نگات کرد.

نباید به رضا فکر کنم من می تونم فراموشش کنم این حرفارو در جواب فریده گفتم البته زیر لب، فکرنکنم فریده متوجه شد چی گفتم.

بعداز شستن ظرفها وقتی چایی می ریختم فریده گفت:

عروس خانم داماد برازنده ای نصیبت شده، ای کاش بهروز....

ادامه حرفشو خورد.

بهش گفتم :

می خواستم یه روز سر فرصت باهات حرف بزنم فکر کنم امشب وقتش رسیده بعداً با هم حرف می زنیم.

بعد از تعارف چایی عمو ازم خواست با کاوه تنهایی حرف بزنم و به قول معروف سنگامونو باهم وا بکنیم.

وقتی به اتاقم رفتیم، کاوه اولین حرفی که زد این بود:

چرا سر سفره اونجوری شدی؟

.:: این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www.98ia.com) ساخته و منتشر شده است ::.

- من...

- تو چی؟

- خوب برام سخته درسته پسر عموم هستی ولی با هات راحت نیستم ، چون ما زیاد همدیگرو نمی دیدیم.

- همین؟

بدون اراده سریع گفتم :

- آره، عمو گفته تا ماه دیگه عروسی رو برگزار می کنه ، اگه می شه مدتی نامزد باشیم

- نامزد نه، دو سه ماه عقد می مونیم بعد ازدواج می کنیم

کاوه عکسمو از روی میز برداشت توی دستش گرفت و گفت:

از وضع کارم که می دونی بیشتر روزها کلاس دارم ، از نظر مالی مشکلی ندارم ولی دوست دارم توی خونه بابا زندگی کنیم ، ازت می خوام ادمه تحصیل بدی، من زیاد متعصب نیستم ولی از دورویی و دروغ گفتن متنفرم ، تو که مخالفتی نداری که با مامان اینا زندگی کنیم؟

یعنی این صدای من بود که جواب داد:

- نه مخالفتی ندارم ، منم دوست دارم بهم وفادار و صادق باشی .

- مطمئنم تا حالا خواستگارایی داشتی

- بله

- می خواستم بگم ... منم با یه نفر قصد ازدواج داشتم ولی خوب نشد یه مدتی سخت گذشت، ولی دو سه سالی که حرف ازدواج ما پیش اومده دیگه بهش فکر نکردم چند وقت پیش که دوباره به هم برخوردیم دوست داشت دوباره رابطه مون از سر گرفته بشه، ولی من نخواستم.

با ناراحتی گفتم:

- امیدوارم دیگه چنین رابطه ای وجود نداشته باشه

- تو که با کسی رابطه نداشتی؟

قلبم به شدت می زد دچار اضطراب شدیدی شدم:

- نه

- ناراحت شدی؟

- نه این حق توِ که بدونی

به خودم گفتم من که دروغ نگفتم درسته رضا رو دوست داشتم ولی باهاش رابطه دوستی که نداشتم، ولی غذاب وجدان رهام نمی کرد، وقتی من اینقدر از کاوه ناراحت شدم دیگه کاوه چی کار می کنه اون یه مرده، خودش گفت دیگه دوسش نداره ولی من نمی دونستم آیا دیگه دوستش ندارم؟

- به بابا میگم مراسم ازدواجُ برای عید برگزار می کنیم.

با همدیگه از اتاق بیرون زدیم، عمو گفت:

به توافق رسیدین؟

با لبخند زدن کاوه همه دست زدن، زن عمو یه انگشتر به کاوه داد تا دستم بندازه، انگشتر برام بزرگ بود.

کاوه گفت: فردا باید برای آزمایش خون بریم

عمو اینا توی اتاق فریده خوابیدن، فریده قبل از خواب گفت:

می دونم خسته ای ولی قرار بود با هام حرف بزنی

- ناراحت نمی شی

- نه

- خوب بهروز پسری نیست که بتونه خوشبختت کنه، از چند سال پیش فهمیدم همیشه دنبال دختراست، متاسفانه این عادتشو ترک نکرده ، نمی دونم شاید برای تو مهم نباشه

- چند روزی هست چون فهمیدم با یکی رابطه داره باهاش قهرکردم، درسته که منم قبلاً دوست پسر داشتم ولی هیچ وقت همزمان با دونفر دوست نبودم، یکی از هم کلاسیام پسر خوبیه به قصد ازدواج جلو اومده ولی همسن همیم، اتفاقاً خونشون نزدیک اینجاست.

- اگه پسر خوبیه یه مدتی زیر نظرش بگیر بعد جواب بده

- همین کارو می کنم

در حال حرف زدن با فریده نفهمیدم کی خواب رفتم.

ـــــــــــــــــــــــــ ـــ

گاه گاهی به یادت غزلی می خوانم تا نگویی که دلم غافل از آن اهل وفاست

خوبرویان همه گر با دل من خوب شوند، "خوب من" با همه خوبان حساب تو جداست 

توی یک هفته کارهای عقد انجام شد، وقتی برای خرید عقد با زن عمو و مامان بیرون رفتیم کاوه شونه به شونه باهام می یومد، دو سه بار خواست دستمو بگیره که من با زیرکی از دستش در رفتم، وقتی توی طلا فروشی کنارم ایستاد گفت: حالا دیگه از من فرار می کنی.

وقتی انگشترو برای امتحان دستم کردم کاوه گفت:

بذار ببینم.

آروم دستمو گرفت و انگشتامو فشار داد می دونست جلوی بقیه نمی تونم کاری بکنم، با لبخند گفت:

برازندته.

***

عمو دوست داشت برامون جشن بگیره ولی مامان گفت:

بهتره یه عقد محضری بگیریم.

صبح زود مامان بیدارم کرد که برای رفتن به آرایشگاه حاضر بشم.

- وای مامان خوابم میاد

- زود باش عروس اینقدر تنبل نوبره

با زور از تخت خواب جدام کرد.

- وقتی قرار نیست جشن بگیریم چرا باید صبح به این زودی بیدارم کنی که برم آرایشگاه

- لباساتو عوض کن اینقدر غر نزن.

وقتی وارد آشپزخونه شدم همه داشتن صبحونه می خوردن، با شرمندگی سلام کردم و بین فریده و کاوه نشستم.

مامان برام چایی ریخت و گفت:

فریده با اینکه کلاس داشت ولی نمیره، باهات میاد آرایشگاه.

از خجالت نمی تونستم سرمو بلند کنم، عمو که روبروم نشسته بود گفت:

دخترم همین جوری هم خوشگله نیازی به آرایشگاه رفتن نداره.

متوجه شدم کسی لقمه برام گرفته وقتی سرمو بلند کردم کاوه گفت:

بگیر بخور وگرنه ضعف می کنی.

لقمه پنیرو از دستش گرفتم آهسته گفتم:

ممنون.

کاوه زیر گوشم گفت:

- خودم می برمتون که وقتی خواستم بیام دنبالتون راهو بلد باشم.

- بعد از خوردن صبحونه مامان گفت:

- آرایشگاهِ ... برات وقت گرفتم تیام، یادتون نره ساعت 1 باید محضر باشیم

کنار در آرایشگاه کاوه ازمون خدافظی کرد قرار شد بعد از آماده شدن بهش زنگ بزنم بیاد دنبالمون.

اشکامو که از درد اصلاح ریخته بودن پاک کردم، فریده با خنده گفت:

عیب نداره در عوض خیلی تغییر کردی

بعد به آرایشگر گفت:

میشه یه آرایش ملایم بزنیدش

توی آینه به خودم نگاه کردم خیلی تغییر کرده بود ، با موبایل فریده به کاوه زنگ زدم.

با صدای جدی جواب داد:

بله

- سلام من حاضرم میشه بیای دنبالمون.

- باشه

فریده زودتر از من بیرون رفت از پایین پله ها داد زد:

بیا کاوه اومده.

برای آخرین بار به تصویرم توی آینه نگاه کردم، از قیافه جدیدم خوشم اومده بود، وقتی از پله ها پایین رفتم کاوه روبروم ظاهر شد:

سلام ،خیلی خوشگل شدی

می دونستم حتماً صورتم از خجالت قرمز شده:

- سلام، پس فریده کو؟

- با بابا اینا رفت، بیا بریم، این ماشینو برای چند ساعت کرایه کردم

وقتی توی ماشین نشستیم با جدیت گفت:

- با این آرایش خیلی ناز شدی

- من ناز بودم

در حالی که لبخند می زد گفت:

- اوه، ببخشید شما همیشه ناز بودین ولی حالا نازتر شدی

- دستمو ول کن

عصبانی تر از من سرم داد کشید:

- چرا داد می زنی، باشه دیگه دستتو نمی گیرم

تا وقتی رسیدیم باهام سرسنگین بود، وقتی درِ محضر پیاده شدم با حرص گفت:

کجا میری مثلاً عروس دامادیم، باید باهم بریم.

با همه سلام کردیم عاقد شروع به خوندن خطبه عقد کرد مهریه رو عمو 500 سکه گفت مامان هم مخالفتی نکرد ، برای بار سوم بله رو گفتم کاوه طوری انگشترو دستم کرد که کوچک ترین تماسی با دستم نداشته باشه. زن عمو یه سرویس طلا بهم داد مامان به جز انگشتری که برای کاوه گرفته بود یه ساعت به کاوه داد، فریده هم چند تا عکس با دوربین دیجیتالش گرفت.

برای نهار به رستوران رفتیم، وقتی به خونه رسیدیم ساعت 4 بعدازظهر بود، همه برای استراحت به اتاقاشون رفتن، مامان به کاوه گفت:

چیزی شده ؟

- چیزی نیست یه کم سرم درد می کنه

- چایی می خوری برات بیارم؟

- آره، ممنون میشم.

- تیام برو برای کاوه چایی درست کن

تا چایی درست کردم ربع ساعتی طول کشید دوتا لیوان چایی ریختم ولی کاوه توی حال نبود

- مامان کاوه کجا رفت؟

- رفته اتاقت استراحت کنه

- شما چایی می خورید؟

- نه ممنون.

کاوه توی اتاق کف زمین خوابیده بود، با صدای آرومی کاوه رو صدا زدم وقتی جوابی نداد فهمیدم خوابیده، در حین چایی خوردن به صورت جذابش خیره شدم، از دست خودم ناراحت بودم چرا باید سر کاوه داد می کشیدم که دستمو نگیره، این بود قولی که به خودم دادم که دوستش داشته باشم...

یه بالشت برداشتم و روی زمین کنارش دراز کشیدم، وقتی دستش تکون خورد برق انگشترش منو به یاد انگشترم انداخت، به انگشترم نگاه کردم به خودم قول دادم زن خوبی برای کاوه باشم و دیگه اجازه ندم بجز کاوه به کسی فکر کنم، بعد از چند دقیقه پلکام سنگین شد.

اونقدر داغ شدم که از خواب پریدم، کاوه با خنده گفت:

این مجازات همون رفتارته.

از خجالت عرق کردم، تا خواستم از جام بلند شم محکم بغلم کرد ،توی گوشم گفت:

- دیگه حق نداری به خاطر اینکه دستتو بگیرم سرم داد بکشی، باشه؟

- باشه.

- تو الان زن منی ، به خاطر صبح بخشیدمت، من تحمل اینو ندارم ببینم نمی خوای حتی دستتو بگیرم.

- می خواستم معذرت خواهی کنم ولی تو خواب رفتی.

- دیگه مهم نیست، چون تو الان در آغوشمی، منو تو دیگه بهمدیگه تعلق داریم.

یه باره لبامو بوسید، آروم تر از قبل گفت:

- حالا می تونی بری.

به سرعت به آشپزخونه رفتم و یه لیوان آب سرد خوردم، مامان صدام کرد:

تیام برای همه چایی بیار، عموت اینا دارن آماده بشن برن فرودگاه.

- مگه شام نمی خورن؟

- نه گفتن دیر میشه.

برای همه چایی ریختم وقتی وارد حال شدم عمو اینا رو آماده رفتن دیدم، زن عمو گفت:

ای کاش چند روزی با ما میومدی تهران.

- ممنون زن عمو یه وقت دیگه

مامان گفت: کاوه صدات می زنه.

با آرامش رفتم توی اتاق، کاوه داشت عکسمو از تو قاب در می اورد

- چی کار می کنی؟

- اِ... اومدی، خوب وقتی دلم برات تنگ بشه به عکست نگاه می کنم، یه لحظه صبر کن.

نزدیکم اومد و گفت:

چشماتو ببند.

- این چیه؟

- برات موبایل گرفتم

- من نیاز نداشتم

- چرا دیگه نیاز داری می خوام راحت باهات حرف بزنم.

- ممنون

- خواهش می کنم، یه مقدار برات پول گذاشتم

- ممنون، ولی لازم ندارم

- دیگه در این مورد چیزی نگو، از این به بعد من و تو نسبت به همدیگه مسولیت هایی داریم.

توی چشمام نگاه کرد و ادامه داد:

درسته از هم دوریم ولی باید قول بدیم به همدیگه وفادار بمونیم.

وقتی این حرفو زد اشکام سرازیر شدن ؛

- قول میدم

اشکامو پاک کرد و خیلی آروم بغلم کرد و پیشونیمو بوسید، گفت:

سه هفته دیگه میام پیشت، برات بلیط میگیرم تا چند روزی ببرمت خونمون.

- منتظرتم

بعد از رفتن عمواینا خونه واقعاً سوت وکور شد، مامان گفت:

این چند روز بهشون عادت کرده بودم

- منم همینطور مامان

ساعت حدوداً 11 شب بود که صدای زنگ موبایل اومد ، فریده با تعجب گفت:

این صدای موبایل کیه؟

به سرعت به سمت اتاقم رفتم گوشی رو برداشتم

- بله

- سلام، خواب که نبودی؟

- سلام ،رسیدین؟

- آره

چند لحظه سکوت با صدای کاوه شکسته شد؛

دوست داشتم الان پیشم بودی فکر نمی کردم بعد از محرم شدن ، زن و شوهر اینقدر به هم وابسته بشن، تو هم همین احساسو داری؟

به قلبم رجوع کردم درسته که عاشق کاوه نبودم ولی بعد از عقد یه حسی بهش پیدا کردم که نمی دونستم چیه؟

- خوب منم داشتم به بودنت کنارم عادت می کردم.

- می دونم خیلی زود برگشتم ولی منم به عنوان استاد وظایفی دارم ، این یه هفته به اجبار کلاسامو لغو کردم .

- من باید تورو درک کنم

- ممنون از این که سعی می کنی درکم کنی ، دیگه مزاحمت نمی شم، خدافظ.

- خدافظ

وقتی رفتم بیرون فریده گفت:

مبارک باشه، موبایلتو بده ببینم چه مدلیه

وقتی موبایلو نشونش دادم سوتی زد و گفت:

اوه، چه کاوه ولخرجه

- یعنی خیلی گرونه

- آره

- خودش خرید، من که از موبایل سر رشته ندارم نفهمیدم که قیمتش زیاده

- اشکالی نداره که برا زنش خریده.

وقتی از خواب بیدار شدم مامان توی آشپزخونه داشت ناهار درست می کرد، با نگاه سرزنش باری گفت:

دیگه داری ازدواج می کنی باید سعی کنی زودتر از اینا بیدارشی نه که تا لنگ ظهر بخوابی.

- اِ... مامان شما هم هی ازم ایراد بگیرید.

- قربونت برم برای خودت می گم، باید کم کم آشپزی هم یاد بگیری

- کاوه گفته چون اونا خدمتکار دارن ، لازم نیست آشپزی کنم

- ولی باید یه چیزایی بلد باشی

- باشه سعی می کنم یاد بگیرم، فریده رفته کلاس؟

- آره

بعد از نهار، مامان با خوشحالی گفت:

- زن عموت برام گفته کاوه خودش تو رو پیشنهاد کرده ما هم استقبال کردیم.

ولی کاوه چیزی در این مورد به من نگفته بود ، دوباره مامان گفت:

- آرزوم اینکه تو رو خوشبخت ببینم

- سه هفته دیگه قرار کاوه بیاد، ازم خواسته چند روزی برم خونشون، می تونم برم؟

- قبلاً اجازتو ازم گرفته، کاوه پسر با فرهنگیه قدرشو بدون

وقتی چیزی نگفتم ادامه داد:

- مطمئن باش از ازدواج با کاوه پشیمون نمی شی، اون تو رو خوشبخت می کنه

- مامان کدوم دختریه که نمی خواد تو زندگیش خوشبخت بشه

- منظورم این بود که اگه چشماتو باز کنی می بینی که کاوه از هر جهت از رضا بهتره.

.:: این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www.98ia.com) ساخته و منتشر شده است ::.

با آرامشی که حتی باعث تعجب خودم هم شده بود گفتم:

مامان توی قلب من دیگه رضایی وجود نداره شاید من درگیر یه عشق بچگونه شده بودم

مامان بغلم کرد و گفت:

نمی خواستم اینو بگم ولی دیروز وقتی با کاوه و فریده رفتی آرایشگاه، رضا اومد دم در خونه .

با تعجب پیش خودم گفتم مامان داره در مورد چی حرف میزنه؟ قلبم اونقدر تند میزد که گفتم الان از سینم بیرون میزنه.

مامان می خواست جلوی گریه کردنش رو بگیره ولی موفق نشد؛

وقتی در زدن فکر کردم کاوست ولی پشت در رضا بود ، نمی دونی چقدر ترسیدم که یهو درست روزی که تو می خواستی عقد کنی اونم پیداش شده.

وقتی سلامش بدون جواب موند گفت:

شنیدم امروز عقد تیامه، خواهش می کنم یه فرصت بهم بدین.

با عصبانیت گفتم:

- فرصت ، مگه خوانودت راضی شدن؟

با خجالت سرشو پایین انداخت و گفت:

خوب بدون خانوادم میام خواستگاری، من تیام رو دوست دارم خانم بختیاری.

- اگه دوستش داشتی با آبروش بازی نمی کردی، روز عقدش براش دردسر درست نمی کردی.

- طاقت ندارم ببینم زن مرد دیگه ای می شه ، من نمی زارم ...

- خواهش می کنم از اینجا برو

- چیزی شده زن عمو؟

کاوه پشت سر رضا ایستاده بود ، از ترس زبونم بند اومده بود تیام، آخه تو مادر نیستی تا ببینی چقدر سخته کِسی با آبروی فرزندت بازی کنه .

رضا با پرویی گفت:

تو باید رقیبم باشی.

کاوه عصبانی گفت:

- اگه جرات داری یه بار دیگه بگو چی گفتی، زن عمو شما برین تو خونه.

از ترس دستام می لرزید، پاهام سست شدن به سختی گفتم:

- کاوه بیا بریم خونه ، جلوی در آبروریزی نشه

- آروم باشید زن عمو بریم تو

رضا از پشت سر کاوه دستش رو کشید و با عصبانیت گفت:

تیام به اجبار داره باهات ازدواج می کنه، اینو بفهم.

- به تو ربطی نداره ، اگه جرات داری یه بار دیگه جلوی در این خونه بیا تا بفهمی با کی طرفی.

وقتی کاوه در حیاط رو بست روی زمین نشستم طاقت ایستادن نداشتم کمکم کرد برم اتاقم وقتی زن عموت پرسید: چی شده؟

کاوه با خونسردی گفت: چیزی نیست مامان فشار زن عمو افتاده

زن عموت برام آب قند اورد وقتی از اتاق بیرون رفت از کاوه خواستم بمونه، همه چیزو براش توضیح دادم .

مامان دستمو تکون داد:

تو چرا بهم زل زدی تیام؟

- شما... چی گفتین؟ کاوه...

- کاوه خیلی باشعوره، نمی گم عصبانی نشد ولی خیلی باهاش حرف زدم بهش گفتم که چیز خاصی بین تو با رضا نبوده، گفتم تو اینقدر مرد هستی که بفهمی یه دختر بچه امکان داره به کسی از روی نادونی دل ببنده ولی خودش بعداً می فهمه که اون عشق نبوده بلکه یه هوس زودگذر بوده. ولی تصمیم آخر رو به خودش واگذار کردم.

- نگفت چرا تیام چیزی بهم نگفت

- بله اینو پرسید، منم گفتم حتماً ترسیده تو واکنش بدی نشون بدی

با بی حالی گفتم:

- مامان سرم داره منفجر میشه

- الهی برات بمیرم، میرم برات مسکن بیارم

چرا نمی تونم گریه کنم، چرا نفهمیدم کاوه برای همین بود که توی ماشین از رفتارم ناراحت شد.

- بیا این قرصو بخور بعد برو دراز بکش

پتومُ روی صورتم کشیدم تا صدای گریم بیرون نره ، چقدر بدبخت بودم که فکر می کردم با رضا خوشبخت میشم کسی که مردونه به جنگ مشکلات نرفت اون فکر می کرد من چند سال باید منتظر ابراز عشقش میموندم، اگه مادربزرگ سحر فوت نمی کرد اون الان نامزد داشت، آبروی من براش مهم نبود؟ اصلاً رضا چه طوری فهمیده؟ اگه کِس دیگه ای جای کاوه بود عروسی رو بهم میزد.

یعنی کاوه اینقدر خوب بود؟ ولی من باهاش رو راست نبودم و چیزی در مورد رضا بهش نگفتم.

تا شب از اتاقم بیرون نیومدم، اونقدر گریه کردم که دیگه اشک چشمام خشک شده بود، موقع شام، به خاطر اصرار مامان سر سفره نشستم.

فریده با تعجب بهم گفت:

چی شده؟چرا اینجوری شدی؟

کم و بیش فریده در جریان ماجرای رضا بود، چیزی نگفتم مامان جواب داد:

رضا دیروز اومده بود دم در، تا از این ازدواج جلوگیری کنه

- از کجا فهیده؟

مامان جواب داد:

- نمیدونیم ، چون من حتی به راضیه که صمیمی ترین دوستمه چیزی نگفتم.

به سختی چند لقمه غذا خوردم بعد به اتاقم رفتم، هنوز چند دقیقه نگذشته بود که فریده با ناراحتی اومد توی اتاقم، وقتی کنارم نشست گفت:

- می خواستم ازت معذرت خواهی کنم

- برای چی؟

- خوب بهت که گفتم یکی از همکلاسی هام توی همین محل زندگی می کنه، پریروز که منو تا درخونه رسوند گفت:

- چرا فردا کلاس نمیای؟

منم جواب دادم:

فردا عقدِ دختر عمَمِه نمی تونم بیام دانشگاه.

دیدم یه دفعه خیلی ناراحت شد ، زیاد طول نکشید که گفت:

کاری نداری خدافظ.

وقتی به سرعت رفت پیش خودم فکر کردم یعنی تورو دوست داره؟ حالا که موضوعو از عمه شنیدم فهمیدم اون برادر رضاست.

- یعنی رامین همکلاسیِ توِ؟

- آره

- ولی اون دانشگاه دولتی شیراز هم قبول شده بود قراربود بره اونجا.

- خودش بهم گفته بود شیراز قبول شده ولی روزهای آخر پدرش منصرف شده، بهش گفته بره دانشگاه آزاد همین جا.

- چون دیگه با رویا رابطه ندارم برای همین نفهمیدم رامین همکلاسه توِ

دوباره اشکاش رو پاک کرد و گفت:

معذرت می خوام من باعث شدم کاوه بفهمه.

- خودتو ناراحت نکن، منم ازت معذرت می خوام چون قبلاً فکر میکردم تو یه دختر لوس و بی ادب و البته افاده ای هستی.

- ازت ناراحت نشدم ،همه وقتی منو می بینن همینو میگن.

***

دو هفته از رفتن کاوه می گذشت چند بار با هم تلفنی حرف زدیم البته خیلی کوتاه، برای پنج شنبه شب هفته آینده بلیط گرفته بود تا بیاد اهواز و جمعه باهم برمی گشتیم . وقتی صدای زنگ در برای بار دوم به صدا در اومد با بی حالی به سمت در رفتم؛

- کیه؟

- باز کن، منم

باور نمی کردم این صدای رویا بود، وقتی در رو باز کردم روبروم اومد و گفت:

می دونم ازم دلگیری ولی به احترام دوستیمون اجازه بده بیام تو

در حیاط تا آخر باز کردم وارد خونه شد، به سردی گفتم:

- بفرما تو

- همین جا خوبه، مامانت خونه نیست؟

- نه خونه نیست، از این طرفا، راه گم کردی؟

- دروغ نمی گم دلم برات تنگ شده بود، از رامین شنیدیم ازدواج کردی، مبارکه.

- ممنون

- خیلی تغییر کردی خوشگل بودی خوشگلتر شدی.

- ممنون

- چرا اینقدر سرد برخور د می کنی ، البته حق داری رضا...

اجازه ندادم حرفش رو بزنه وگفتم:

- من الان دیگه ازدواج کردم، دیگه دوست ندارم از رضا چیزی بشنونم ، فهمیدی؟

- یعنی به این زودی رضا رو فراموش کردی؟

- البته که فراموش کردم، مگه شما اینو نمی خواستین؟

- ما دلایل خودمون رو برای مخالفت داشتیم

- برام اصلاً مهم نیست، من از انتخابم راضیم

- داری اینو می گی که کم نیاری

- برای چی کم بیارم ، از اینکه دوستی به کوته بینی تو داشتم برای خودم متاسفم ، امیدوارم در آینده با سیامک خوشبخت بشی ، دیگه دوست ندارم بیای اینجا و از رضا چیزی بگی.

- ولی من این قصد رو نداشتم.

- ولی داری همین کار رو می کنی.

- جمعه هفته آینده عقدمونه ، هردو رو با هم میگیریم، اومدم دعوتت کنم

- متاسفم نمی تونم بیام، چون اون موقع تهرانم

- دوست داشتم بیای، گرچه یه مدتی بینمون جدایی افتاد ولی دلم میخواد بدونی که هنوزم برام بهترین دوستی

- فکر نکنم دیگه رابطمون مثل سابق بشه، ولی لحظه های خوشی که باهم داشتیم یادم نمیره.

- دیگه مزاحمت نمی شم، خدافظ

- خدافظ

وقتی رفت به خودم گفتم درسته ازش دلگیرم ولی امیدوارم خوشبخت بشه. راحت تر از اونی که فکر می کردم رضا رو فراموش کردم چون وقتی شنیدم هفته آینده عقد می کنه هیچ احساس بدی بهم دست نداد ، مطمئنم اگه این اتفاقات اخیر نمی افتاد احساسم چیز دیگه ای بود، خوشحال بودم از اینکه توی این موقعیت کاوه رو دارم، اگه کاوه نبود الان احساسم به رضا فرق می کرد و از اینکه با کس دیگه ای ازدواج می کرد حتماً ضربه می خوردم، شاید از اول به یک عشق پوچ دل بسته بودم، عشق بچه گانه ای که خودم رو توش غرق کرده بودم، عشقی که حاصل هوس های نوجونی بود، من از رضا چی می دونستم هیچ، فقط چیزهای جزیی که رویا در موردش می گفت ولی با این حال دلبستش شده بودم ، مامان راست می گفت هر کسی توی زندگی دچار اشتباهاتی می شه ، اشتباه منم همین بود.

***

ساعت نزدیک 9 شب پنج شبه بود ، لباس صورتی که خیلی بهم می اومد رو پوشیدم با یه شلوار جین، آرایش ملایمی کردم ، داشتم به موهام برس می کشیدم که مامان صدام زد:

تیام

از توی اتاق گفتم:

- بله مامان

- بیا کاوه اومده

خواستم در اتاقو باز کنم که کاوه زودتر این کارو کرد.

با خنده گفت:

سلام حالت خوبه؟

- سلام، خوبی؟

در رو پشت سرش بست دستاش رو از هم باز کرد و گفت:

بیا اینجا.

با خجالت به آغوشش رفتم.

در حین نوازش کردن موهام گفت:

نباید از اینکه بیای توی بغلم خجالت بکشی، تو دیگه زن منی.

- ای کاش تو هم اهواز بودی

با خنده گفت:

- خوب می خوای همین هفته فاصله ها رو کم کنیم ، ما که داریم می ریم تهران، همون جا مراسم ازدواج رو میگیریم ، چه طوره؟

از توی آغوشش بیرون اومدم، با اخم گفتم:

نخیر اصلاً ایده جالبی نیست.

- شوخی کردم ، بیا بریم پیش زن عمو اینا.

سر سفره شام وقتی کنار کاوه نشستم کاوه خیلی آروم بهم گفت:

نمی خوای بری نمکدون بیاری؟

- نه ، تو چرا همش سربه سرم میذاری؟

بعد ازشام وقتی داشتم چایی می ریختم مامان اومد تو آشپزخونه بعد خیلی آروم بهم گفت:

جای کاوه رو انداختم توی اتاقت.

- مامان من نمی خوام...

- نمی خوای چی؟ فردا که بری خونشون می خوای چی کار کنی؟

- باشه، حالا شما این چایی ها رو ببرین من بعداً میام.

10 دقیقه توی آشپزخونه خودم رو سرگرم کردم، بالاخره که چی؟ مگه نباید برم بیرون. نفسم رو بیرون دادم و از آشپزخونه بیرون زدم.

مامان داشت سریال محبوبش رو نگاه می کرد از فریده و کاوه هم خبری نبود، انگار مامان فهمید می خوام چی بپرسم چون گفت:

فریده رفته درس بخونه ، کاوه هم گفت خستَست میره استراحت کنه.

وقتی رفتم اتاقم دیدم روی تشکی که مامان انداخته دراز کشیده ودستش رو روی پیشونیش گذاشته، نگام کرد و گفت:

ببخشید خستم، از ساعت 8 صبح کلاس داشتم .

بعد با شیطنت ادامه حرفش گفت:

از اینکه اینجا می خوابم ناراحت که نیستی؟

- نه چون من روی تخت می خوابم.

- کی اجازه داد؟

- مگه باید اجازه بگیرم اتاق خودمه هر کاری دلم بخواد می کنم

- پس اینطور، فردا شب اتاق خواب منه پس هر کاری دلم بخواد می کنم

از حرفی که زدم پشیمون شدم حالا چی کار کنم، با التماس نزدیکش نشستم گفتم:

خوب برام سخته، تو چرا همش باهام لج می کنی؟

سوالمو جواب نداد ولی ازم پرسید:

- با اینکه خستم می خوام باهات حرف بزنم ، از دستت دلخورم، حتماً مامانت گفته که روز عقد چه اتفاقی افتاد

از شوق دیدن کاوه این موضوع رو فراموش کرده بودم، با شرمندگی سرم رو پایین انداختم.

- چرا درموردش چیزی نگفتی؟ بهت نگفته بودم می خوام باهام رو راست باشی؟

با عصبانیتی که سعی در پنهان کردنش داشت گفت:

مگه باتو نیستم، چرا چیزی نمی گی؟

با صدای لرزانی جواب دادم:

- می ترسیدم ... وقتی بفهمی دیگه نظرت عوض بشه یا نسبت بهم بدبین بشی.

رگ های گردنش از عصبانیت بیرون زده بود.

- اشتباه کردی، میدونی چقدر برام سخت بود که توی چند ساعت تصمیم بگیرم چی کار کنم، دیگه حق نداری موضوعی رو ازم پنهان کنی. به خاطر اون اشتباهات بهت بدبین شدم ولی اگه خودت می گفتی شاید...

دیگه ادامه نداد، خودمُ توی بغلش انداختم و به گریه افتادم ، بریده بریده گفتم:

منُ ... ببخش...

با صدایی که هیچ احساسی توش نبود گفت:

هنوز هم دوسش داری؟

- نه...

گریه دیگه اَمونم نداد تا بقیه جملَم رو بگم. در حالی که کمی آروم تر شده بود گفت:

دیگه گریه نکن. نمی خوام از این به بعد حتی حرفی در این مورد بزنیم، هرچی بوده همین جا تموم میشه.

بعد آروم منو از خودش جدا کرد:

حالا برو سر جات بخواب.

چند بار صدای آه کشیدنش رو فهمیدم، به آرومی اشک می ریختم که رفته رفته پلکام سنگین شد.

***

صبح ساعت 9 از خواب بیدار شدم، آروم از تخت خواب پایین اومدم تا کاوه از خواب بیدار نشه با خودم گفتم حتماً خیلی سختش بوده که روی زمین بخوابه، وقتی بیرون رفتم مامان توی حال نشسته بود.

بعد از نیم ساعت کاوه بیدارشد، وقتی صبحونه می خوردیم گفت:

زودتر آماده شو چون ساعت یازده باید فرودگاه باشیم.

یه چمدون بیشتر نداشتم که مامان هم مقداری سوغاتی برای خونواده عمو اینا داده بود.

وقتی برای خداحافظی توی بغل مامان رفتم بغض گلم رو گرفت، به سرعت از فریده خداحفظی کردم ازش خواستم مواظب مامان باشه .

این دومین بار بود که با هواپیما سفر می کردم دفعه گذشته تقریباً سه سال پیش بود که عمو هزینه کرده بود تا ما تابستون چند روزی بریم تهران.

وقتی چمدونَم رو تحویل گرفتیم با آژانس به خونه عمو رفتیم توی راه مامان تماس گرفت تا از سلامتی مون مطمئن بشه، نزدیک سه ظهر به خونه رسیدم کاوه کلید انداخت و وارد خونه شدیم، خونه عمو ویلایی بود وقتی وارد حال شدیم کاوه با صدای بلندی داد زد:

سلام ما اومدیم

زن عمو و عمو با خوشحالی وارد حال شدن و باهام احوالپرسی کردن.

از موقعی که رسیده بودیم کاوه رفته بود توی اتاقش و خبری ازش نبود، خانم میانسالی ازمون پذیرایی کرد.

زن عمو گفت:

عزیزم برو لباست رو عوض کن

- باشه

وقتی به اتاق کاوه رسیدم در زدم ، صدای کاوه رو شنیدم که گفت:

بیا تو

وقتی وارد اتاقش شدم دیدم گوشه تختش نشسته و داره با موبایلش حرف میزنه، به سمت چمدونم که گوشه اتاق بود رفتم ، یه دست لباس برداشتم وقتی در چمدونو بستم کاوه حرفاش تموم شده بود.

- میشه بری بیرون می خوام لباسم رو عوض کنم

- نه نمیشه، اتاق خواب منه هرکاری دلم بخواد می کنم

می خواست حرص منو در بیاره.

- اصلاً با کی داشتی این همه مدت حرف میزدی؟

- با همکارم .

دیگه چیزی نگفت و از اتاق بیرون رفت.

بعد از تعویض لباس پیش بقیه رفتم، یک ساعتی دور هم نشسته بودیم که عالیه خانم گفت:

آقا کاوه کتایون خانم گفتن برین دیدنشون.

دستمو کشید و گفت:

- پاشو باهم بریم

وارد اتاق کتایون که شدیم دیدم روی تخت دراز کشیده بود، با خوشحالی گفت:

سلام تیام چقدر از دیدنت خوشحالم

به طرفش رفتم و بوسیدمش ، نسبت به گذشته چاق شده بود؛

سلام ،حالت خوبه

- ممنون، کاوه گفت خیلی خانم شدی ولی تا ندیدمت باور نکردم

- ممنون

رو به کاوه گفت:

حالا چرا نزدیک نمیای؟

- مگه دیونم ندیدی فرهاد گفت حق نداری به خانمم نزدیک بشی.

- از بس اذیتم می کردی

- من که آزارم به یه مورچه هم نمی رسه

دستم رو توی دستش گرفت و گفت:

- نمی دونی تیام، کاوه همش می گه توی این چند ماه از بس خوردی و خوابیدی اندازه دیو شدی، منم همش گریه می کردم تا فرهاد کاوه رو تهدید کرد که دیگه حق نداره بیاد اتاقم

- ان شالله تا ماه دیگه فارغ می شی بعد می تونی رژیم بگیری

با حسرت آه کشید و گفت:

ان شاالله

- می تونم پیشت بمونم؟

- آره، کاوه می تونی بری به کارات برسی تیام فعلاً پیش من میمونه

کاوه به شوخی گفت:

- باشه تیام زود من رو به خواهرم فروختی

کتایون خندید و گفت:

- پس چی، باید هوای خواهر شوهرشو داشته باشه

وقتی کاوه بیرون رفت ناخواسته به کتایون گفتم:

خوش به حالت که دورُ وَرِت شلوغه.

- هرکسی توی زندگیش یه مشکلی داره، می دونی که من بعد از 8 سال باردار شدم ، ترس از دست دادن این بچه داره دیونم می کنه، آخه دکتر گفته باید مواظب باشم، خونواده فرهاد نوه می خواستن، چقدر می ترسیدم که فرهاد به خواستشون که ازدواج مجدد بود تن بده.

- امیدت به خدا باشه

- توکلم به خداست

از هر دری حرف زدیم، کتایون با خنده گفت:

الان کاوه به خون من تشنست که تو رو دو ساعته اینجا نگه داشتم

- اگه اجازه بدی برم

- خواهش می کنم برو، ببخش اگه با حرفام سرت رو درد اوردم

- این چه حرفیه

وقتی رفتم اتاق کاوه، کاوه پشت میز کارش نشسته بود مقداری برگه جلوش بود، با جدیت گفت:

یادت اومد شوهری هم داری، مثلاً اومدی اینجا که بیشتر همدیگرو ببینیم

- مگه چی شده؟

- من صبح تا شب کلاس دارم این برنامه تمامه هفتمه فقط روز جمعه تعطیلم، می تونستی وقتی من نیستم بری پیشش، حق نداری بعداً بگی من حوصلم سر رفته یا چرا تو همش سر کاری .

بغض گلومو گرفت فکر نمی کردم کاوه اینقدر جدی باشه و هنوز هیچی نشده بهم سرکوفت بزنه.

- من فکر نمی کردم...

- فکر نمی کردم چی؟

با بغض گفتم:

می خوام برم خونمون

وقتی لبه تخت نشستم بغضم ترکید، بعد از چند دقیقه کنارم نشست و گفت:

ببخشید، از جای دیگه دلم پر بود سر تو خالیش کردم .

سرمو روی شونش گذاشت و گفت:

بگو منو بخشیدی.

کاوه گناه به اون بزرگی من رو ببخشید، من گناه به این کوچیکی رو نبخشم.

- بخشیدمت.

- برو صورتت رو بشور بریم شام بخوریم، حتماً گرسنه ای.

بعد از شام شوهر کتایون هم اومد، وقتی از کاوه پرسیدم:

کیوان کجاست؟

جواب داد:

شیفته، تا یکی دو ساعت دیگه پیداش می شه.

بعد از نیم ساعت دیگه از خستگی نمی تونستم بشینم، آروم گفتم:

کاوه من خوابم میاد.

- می تونی بری بخوابی

با صدای آرومی رو به عمو اینا گفتم:

ببخشید من خستم میرم استراحت کنم

- برو دخترم تقصیر ماست که اینقدر تو رو به حرف گرفتیم که یادمون رفت ممکنه خسته باشی

- شب بخیر

وقتی سرمو روی بالشت گذاشتم نفهیدم کی خواب رفتم، صبح وقتی بیدار شدم دیدم از کاوه خبری نیست ساعت روی میز 9 صبح رو نشون می داد وقتی به آشپزخونه رفتم.

عالیه خانم با لبخند بهم صبح بخیر گفت.

- سلام صبح بخیر، بقیه صبحونه خوردن؟

- بله خانم همگی صبح زود صبحونه می خورن.

بعد از خوردن صبحونه یه دوش گرفتم لباس پوشیدم و به سمت اتاق کتایون رفتم، زن عمو هم اونجا بود ،یه ساعتی اونجا بودم که عالیه خانم وارد اتاق شدو گفت:

تیام خانم صدای موبایلتون رو شنیدم.

وقتی برای جواب رفتم قطع شده بود، 3 تماس ناموفق داشتم دوتاش مال کاوه بود یکیش مال مامان.

شماره خونه رو گرفتم:

- سلام مامان

- سلام خوبی، عموت اینا خوبن؟

- همه خوبن، شما خوبین؟

- ما هم خوبیم، اونجا راحتی؟

- آره، مامان دلم براتون تنگ شده.

- باید کم کم عادت کنی.

- کاری نداری مامان.

- به همه سلام برسون

- خدافظ

می دونستم حتماً مامان هم دلش برام تنگ شده ولی برای اینکه من کمتر بهونه بگیرم چیزی نگفته، برام سخت بود چون این اولین باری بود که از مامان جدا بودم ، بعد از تلفنی که به مامان کردم خواستم شماره کاوه رو بگیرم فکر کردم شاید الان سر کلاس باشه.

رفتم توی حال نشستم، داشتم کانال های تلویزیون رو عوض می کردم که متوجه شدم کسی داره نگام می کنه، وقتی برگشتم دیدم کیوانِ، از جام بلند شدم و گفتم:

- سلام، حالتون خوبه؟

- سلام ، خوبی؟ زن عمو حالش خوبه؟

- ممنون، مامان هم حالش خوبه به شما سلام رسوند

تعارف کرد بشینم، نمی دونستم چی کار کنم مجله ای که روی میز بود رو برداشتم ورق زدم، بعد از چند دقیقه گفت:

همیشه اینقدر ساکتی، یا جلوی من معذبی؟

- نه من راحتم معمولاً زیاد حرف نمیزنم.

صدای موبایلم باعث شد که یه نفس راحتی بکشم، شماره کاوه بود:

- بله

- سلا خانمم حالت خوبه؟

- سلام خوبم، خواستم بهت زنگ بزنم ولی ترسیدم بد موقع باشه و توی کلاس باشی.

- آره کلاس بودم، اونجا که ناراحت نیستی؟

- نه

- شب ساعت 8 آماده شو که بیام دنبالت بریم بیرون

- باشه

- کاری نداری؟

- نه خدافظ.

وقتی گوشیم رو روی میز گذاشتم کیوان با حالتی که نشون می داد که از چیزی ناراحته گفت:

کاوه خیلی دوستت داره، جلوی خودت میگم که باهاش خیلی در مورد این ازدواج حرف زدم، می دونی که ازدواج های فامیلی یه جورایی ریسکه، من توی کارم دیدم که بچه های بی گناهی قربانی این موضع شدن ، ولی کاوه گفت برام اصلاً بچه مهم نیست، بهش گفتم شاید حالا این رو بگی ولی بعد از چند سال مثل همه مردها بچه می خوای.

چرا خودم به این موضوع فکر نکرده بودم، فکر کردم همون آزمایشی که می دیم کافیه، انگار کسی توی دلم رخت می شست دچار ضعف شدم، کیوان که متوجه حالم شد گفت:

می تونی حالا که تهرانی از کاوه بخوای برین آزمایش ژنتیک بدین، ان شالله که مشکلی وجود نداشته باشه.

- یعنی امکان داره که ...

- نه صد در صد، ولی با آزمایش ژنتیک و مشاوره مشکلتون حل میشه.

با یه معذرت خواهی به اتاق کاوه رفتم روی تختخواب دراز کشیدم بدون اینکه بخوام اشکام سرازیر شدن، نفهمیدم چرا شماره کاوه رو گرفتم اصلاً برام مهم نبود که ممکنه توی کلاس باشه.

بعد از چند بوق، کاوه جواب داد:

- بله

- کاوه...

- چی شده، چرا گریه می کنی؟

نباید مزاحمش می شدم، اشتباه کردم که بهش زنگ زدم باید سر فرصت حرف میزدیم، سعی کردم دیگه گریه نکنم.

- چیزی نیست

- یعنی چه چیزی نیست

- کاری نداری خدافظ

- صبرکن

وقتی گوشی رو با عجله قطع کردم می دونستم حتماً کاوه از دستم عصبانی می شه، چرا این کار بچه گانه رو کردم که بهش زنگ زدم .

سر میز نهار عمو گفت:

دخترم چرا چیزی نمی خوری؟

- ممنون سیر شدم

کیوان با دو دلی گفت:

اون حرفا رو نزدم که تو رو ناراحت کنم

- ناراحت نیستم، ممنون از اینکه به فکرمونی

- خواهش میکنم

زن عمو به کیوان گفت:

مگه تو چیزی به تیام گفتی که ناراحت شده؟

- نه چیز مهمی نبود مامان

- کیوان راست میگه تیام

- آره

***

آماده شدم تا کاوه بیاد بریم بیرون، ساعت 8 شب بود که کاوه خونه اومد، وقتی دید آمادم گفت:

بذار دوش بگیرم بعد میریم.

نیم ساعت بعد از خونه بیرون زدیم، کاوه آروم رانندگی می کرد نزدیک یه رستوران شیک نگه داشت، وقتی باهم وارد شدیم احساس غرور کردم چون توجه چند نفری رو جلب کرده بودیم ، کنار دیوار شیشه ای نشستیم ، بعد از سفارش غذا متوجه منظره توی خیابون شدم، عالی بود مخصوصاً با اون نم نم بارون پاییزی، دوست داشتم الان زیر بارون با کاوه قدم میزدم.

با صدای کاوه به خودم اومدم و از منظره بیرون چشم برداشتم.

- میشه به من هم نگاه کنی؟خسته نشدی همش بیرون رو نگاه می کنی؟

- خوشگل نیست؟

- بله ولی منم خوشگلم.

- اوه، چه اعتماد به نفسی

- دروغ می گم بگو دروغ می گی

- نه دروغ نمی گی

- میشه بگی ظهر چرا پشت تلفن گریه می کردی؟

- بعد از غذا در موردش حرف بزنیم؟

- نه نمیشه، من از ظهر تا الان تو فکرتم و تو می گی بعداً حرف بزنیم.

- کیوان صبح در مورد ازدواج فامیلی باهام حرف زد و گفت بهتره بریم آزمایش ژنتیک آخه...

حرفم رو قطع کرد وگفت:

من به کیوان گفتم به تو هم می گم که من اصلاً اصراری برای بچه داشتن ندارم

- الان این حرف رو میزنی ولی بعداً متوجه می شی که بچه جزیی از زندگیه

- حالا از کجا معلوم بچه ما مشکلی داشته باشه، ما که آزمایش دادیم.

- از تو بعیده که این حرفارو بزنی.

تو چشمام زل زد و گفت:

- چیه نکنه هنوز به فکر اون پسره ای و داری الکی بهونه میاری

اشک تو چشمام جمع شد با بغض دستمال کاغذی رو توی دستم فشار دادم:

- کاوه!

- چرا قبلاً برات مهم نبود الان مهم شده، مگه توی ازدواج های فامیلی ما بچه هاشون مشکلی دارن؟

- نه ندارن ولی شاید ما...

- قسم بخور فقط به این خاطره

در حالی که گریه می کردم گفتم:

قسم می خورم، تو بهم بی اعتماد شدی؟

- حالا که تو اصرار داری فردا میرم دنبال کاراش تا تو هم خیالت راحت بشه.

گارسون غذای سفارشی رو اورد ولی هردومون با غذا بازی کردیم و بیشتر از چند قاشق نخوردیم، بعد از غذا کاوه سیگاری از توی جیبش در اورد و روشن کرد هیچ وقت فکر نمی کردم کاوه سیگار بکشه.

کاوه متوجه من شده بود:

- تعجب نداره، گاهی مواقع می کشم.

- برای سلامتیت خوب نیست.

- مگه برات مهمه

- چرا همش فکر می کنی برام مهم نیستی، چه طوری باید بهت ثابت کنم که به جز تو به کسی فکر نمی کنم.

چیزی نگفت و بعد رفت تا حساب کنه وقتی توی ماشین نشستیم به کسی زنگ زد و گفت که به احتمال زیاد فردا صبح نمی تونه بیاد .

صدای زنونه ای توی ماشین پیچید:

چرا کاوه؟

- نمی تونم بیام کار دارم از طرف من به مدیریت کلاسها بگو کلاسهای صبح من رو لغو کنه.

- باشه ، اگه کمکی از دست من بر میاد بگو.

- نه ممنون، کاری نداری.

- نه، خدافظ

اگه می تونستم سرش داد می کشیدم که با کی حرف میزدی، نمی تونستم چیزی نگم:

- با کی حرف میزدی؟

- با لاله، همکارمه، همون که قبلاً قرار بود باهاش ازدواج کنم.

به سرعت به سمت پنچره برگشتم و تظاهر کردم که دارم خیابون رو نگاه می کنم و اشکام پایین ریختن، وقتی از جلوی ماشین دستمال کاغذی برداشتم کاوه با تعجب گفت:

داری گریه می کنی؟

- نه

- من که گفتم این موضوع مال گذشته هاست.

- ولی خودِ تو بابت گذشته ها به من شک داری

دیگه چیزی نگفت تا خونه هر دو سکوت کرده بودیم وقتی رسیدیم همه توی اتاقاشون بودن، کاوه با کتاباش سرگرم شد منم روی تختخواب دراز کشیدم، چرا اینقدر روابط ما سرد بود همه دوران عقدشون براشون بهترین دورانِ ولی ما... ، همش تقصیر خودم بود که موضوع رضا رو از کاوه پنهون کرده بودم.

بلند شدم که برم آب بخورم که کاوه گفت:

کجا میری؟

- میرم آب بخورم

- یه چیزی بپوش بعد برو

متوجه شدم بعد از اینکه از بیرون اومدیم اونقدر عصبانی بودم که فقط مانتوم رو در اوردم و انداخته بودم یه گوشه و الان با یه تاپ دو بندی بودم سریع لباس پوشیدم و رفتم آب بخورم، وقتی برگشتم دیدم کاوه روی تخت دراز کشیده و لباساشو عوض کرده، آروم کنارش دراز کشیدم دستم رو توی دستش گرفت:

از اینکه توی رستوران اون حرف رو زدم معذرت می خوام دست خودم نبود .

وقتی چیزی نگفتم توی صورتم خم شد وگفت:

اینجوری نگام نکن ، چون دوستت دارم یه کمی حسود شدم

بعد پیشونیم رو بوسید، توی بغلش رفتم.

- منم دوستت دارم

- خیلی وقته بهت فکر می کردم از وقتی اومدین خونمون، با اینکه از عشق تو مطمئن نبودم ولی به بابا گفتم که می خوام باهات ازدواج کنم ، وقتی کیوان بهم گفت ممکنه چه اتفاقی بیوفته اصلاً توجهی نکردم عشق این چیزها سرش نمی شه، بهم قول بده هر وقت، دیگه دوستم نداشتی باهام رو راست باشی و ...

دستمو روی لبش گذاشتم:

- هیچ وقت ازت سیر نمی شم

در حالی که موهام رو نوازشم می کرد به خواب رفتم .

صبح وقتی بیدارشدم دیدم توی آغوششم، یادم افتاد قراره باهم بریم برای آزمایش ژنتیک، با تکون خوردن من کاوه هم از خواب بیدار شد.

با کاوه و کیوان به آزمایشگاه یکی از دوستای کیوان رفتیم، جواب آزمایش بیست روز بعد آماده می شد، چون جمعه بر می گشتم اهواز کیوان بهم قول داد که خودش جواب آزمایش رو می گیره و بهم اطلاع میده.

***

توی اون هفته یه بار با کاوه رفتم سینما یه بار هم رفتم بازار و مقداری خرید کردم ، دیگه واقعاً به کاوه وابسته شده بودم، کاوه حد خودش رو حفظ می کرد و توی اون شبها فقط کنارم می خوابید و نوازشم میکرد، روز پنج شنبه عصر کاوه دنبال اومد تا بریم فرودگاه از همه خدافظی کردم ، وقتی اهواز رسیدیم ساعت نزدیک 10 شب بود .

وقتی مامان در رو باز کرد از خوشحالی گریه کردم ولی مامان جدی گفت:

خجالت بکش دختر گنده

ولی بعد اضافه کرد:

دلم برات تنگ شده بود

وقتی سراغ فریده رو گرفتم مامان گفت:

دیروز رفت اصفهان گفت دیگه طاقت نداره.

- کی میاد؟

- پس فردا .

بعد از نیم ساعت یه شام مختصر خوردیم ،کاوه گفت:

من خستم می رم استراحت کنم

وقتی کاوه رفت اتاقم، مامان گفت:

توی این مدت کاوه اخلاقش چه جوری بود؟

- کاوه خیلی خوبه مامان.

- خدارو شکر، اگه خسته ای برو بخواب.

وقتی رفتم اتاقم، دیدم کاوه از خستگی بیهوش شده.

موهاش رو نوازش کردم دلم می خواست قدرت این رو داشتم که پیش خودم نگهش دارم و نذارم برگرده، چرا از اول متوجه نشدم که کاوه دوستم داره، اون موقع عشق رضا کورم کرده بود وگرنه کاوه از هر جهت بهتر از رضا بود، خدا رو برای داشتن کاوه شکر کردم، از خدا خواستم همیشه همدیگرو دوست داشته باشیم.

***

صبح با نوازش های کاوه از خواب بیدار شدم:

خانمی بیدار شو دیگه، چقدر می خوابی.

- تو رو خدا بذار یه کم دیگه بخوابم

- یه ساعت دیگه باید برم ولی تو هنوز خوابی.

از جا پریدم:

مگه ساعت چنده؟

کاوه در حالی که می خندید گفت:

- بهت کلک زدم

با مشت به سینش زدم.

.:: این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www.98ia.com) ساخته و منتشر شده است ::.

وقتی کاوه می خواست بره برام سخت بود بعد از یه هفته ازش جدا بشم، با گریه بغلش رفتم ، کاوه با خنده گفت:

اگه برات سخته بیا باهم برگردیم دیگه عروسی هم نمی خواد بگیریم.

- یعنی برای تو سخت نیست؟

- برای منم سخته عزیزم، مواظب خودت باش.

- تو هم همینطور.

لحظه آخر بوسیدمش و گفتم:

دلم برات تنگ می شه.

کاوه وقتی تهران رسید بهم زنگ زد که سلامت رسیده، شب وقتی از بی خوابی از این پهلو به اون پهلو شدم با خودم فکر کردم که من بهترین انتخاب رو کردم کاوه از هر جهت مرد ایده آلی بود و می تونست منو خوشبخت کنه، کاوه از خطای من گذشته بود و اونقدر مهربون بود که من رفته رفته شیفتش شدم، از خدا خواستم کاوه همیشه صحیح و سلامت باشه، با صدای پیامک موبایلم از فکر بیرون اومدم. پیام از طرف کاوه بود:

سلام گلم، دلم می خواست الان پیشم بودی، از راه دور می بوسمت عزیزم.

منم در جواب نوشتم:

سلام، چون ازت دورم منو فراموش نکنی عزیزترینم.

باور نمی کردم اینقدر به کاوه وابسته بشم کاوه همه چیزم شده بود، ولی از این می ترسیدم که جواب آزمایش ژنتیک بد باشه، دو هفته رو با عذاب گذروندم، مامان و فریده که از این موضوع بی اطلاع بودن همش می گفتن:

چرا از وقتی که از تهران اومدی همش تو فکری؟

***

فریده گفت:

عمه شما چیزی به تیام بگید.

مامان با خنده گفت:

من چی باید بگم وقتی از چیزی خبر ندارم

فریده با حالت بامزه ای گفت:

اِ... حواسم نبود، میگم تیام بیا بریم بیرون یه هوایی بخوریم ولی تیام میگه من حوصله ندارم.

مامان در حالی که خریدش رو روی میز میذاشت گفت:

تیام خسته نمی شی همش توی خونه می شینی؟ پاشو برو یه هوایی بخور.

رو به فریده گفتم:

باشه میام، برو آماده شو.

وقتی داشتم آماده می شدم به کاوه زنگ زدم:

سلام حالت خوبه؟

- سلام خوبی خانمی؟

- ممنون، چه خبر؟

- سلامتی، شما چه خبر؟

- خبر خاصی نیست، با فریده دارم میرم بیرون.

- کجا؟

- نمی دونم شاید بریم سینما یا پارک.

- هرجا میرین زود برگردین تا شب بیرون نمونید.

- باشه

- فریده که نمی خواد اونجا کسی رو ببینه؟

- کاوه! اصلاً جایی نمی رم، کاری نداری.

تلفن رو با حرص قطع کردم کاوه چی فکر کرده؟

موبایلم به صدا در اومد.

- بله

- قهر نکن، می دونی که من طاقت قهر تو رو ندارم

- برای همین این حرفا رو میزنی، یعنی فکر می کنی ما می خوایم برای دیدن یه پسر بیرون بریم.

بعد از چند ثانیه مکث کردن گفت:

برو خوش بگذره، مواظب خودت باش.

وقتی چیزی نگفتم ادامه داد:

- خدافظ

- خدافظ

تا 9 شب بیرون بودیم، وقتی نزدیک خونه رسیدیم ماشینی جلوی پامون نگه داشت رامین از ماشین پیدا شد:

سلام ، حال شما؟

بیشتر منظورش با فریده بود، فریده جواب داد:

سلام، ممنون تو خوبی؟

از لحن حرف زدن فریده فهمیدم از رامین خوشش میاد، رامین بهم زل زد و گفت:

سلام

به سردی جواب دادم:

سلام

زیر لب به فریده گفتم:

بیا بریم خونه.

صدای زنگ موبایلم اومد ،کاوه بود تا خواستم جواب بدم دیدم رضا یهو جلوم ظاهر شد، اصلاً متوجه نشده بودم که توی ماشین نشسته، جلوی راهم رو با دستاش سد کرد:

کجا؟

- برو کنار، می خوام رد شدم

- دلم برات تنگ شده بود

صدای زنگ موبایلم رو دوباره شنیدم نگاهم به اسم کاوه افتاد، تا سرم رو بلند کردم اونقدر نزدیکم شده بود که نفسش به صورتم خورد، یه حس بدی بهم دست داد، با عصبانیت گفتم:

برو کنار، خجالت نمی کشی .

فریده بازم رو گرفت و به رضا گفت:

آقای امیدی این چه رفتاریه؟

رامین دست رضا رو کشید و گفت:

خواهش می کنم رضا مگه بچه شدی.

رضا تقریباً داد زد:

آره ، چون هنوزم عاشقشم

توی صورتش زل زدم:

اگه عاشقم بودی چرا از اول منو نخواستی، تو اجازه دادی برات برن خواستگاری و بعد یه دفعه تغییر نظر دادی، اگه مرد بودی مزاحم یه خانم متاهل نمی شدی.

- اجازه نمی دم با پسر عموت ازدواج کنی

دستمو به حالت تهدید به طرفش تکون دادم:

به اجازه تو نیازی ندارم، اگه جرات داری یه بار دیگه جلوم سبز شو.

دوباره کاوه داشت بهم زنگ می زد، نمی تونستم جواب بدم از عصبانیت نفس نفس می زدم فریده به طرف خونه کشوندم زیر لب به خودم می گفتم:

پسره دیونه، احمق پیش خودش فکر کرده من کشته مُردَشم که این حرف ها رو میزنه.

وقتی کلید انداختم مامان پشت در ظاهر شد:

کجا بودین؟ چرا دیر کردین؟

فریده گفت:

عمه خیابون ها هنوز شلوغه چرا نگران شدی؟

مامان با عصبانیت گفت:

کاوه همین الان زنگ زد گفت هرچه زنگ میزنه جواب نمی دی منم نگران شدم.

با تلفن خونه شماره کاوه رو گرفتم:

صدای کاوه رو شنیدم که با عجله گفت:

زن عمو اتفاقی افتاده؟

- سلام منم

- چرا گوشیت رو جواب نمی دادی ؟

- روی سایلنت بود.

- نمی گی نگران میشم جواب نمی دی.

- توی سینما که سایلنتش کردم یادم رفت بعداً درستش کنم

- بار آخرت باشه که تا این وقت شب بیرون میمونی.

- ببخشید تکرار نمیشه

- همین هفته جواب آزمایش رو می دن، تا ماه آینده باید عروسی کنیم.

- مگه تو قول ندادی که عید عروسی باشه

- اشتباه کردم نمی دونستم این همه سخته زن و شوهر ازهم دور باشن

- باشه منم حرفی ندارم.

- کاری نداری؟

- نه ، خدافظ

- خدافظ

وقتی تلفن رو قطع کردم از اینکه به کاوه دروغ گفتم به گریه افتادم .

مامان با ناراحتی گفت:

چی شده؟ کاوه دعوات کرده؟

وقتی جریان رو گفتم مامان با عصبانیت گفت:

رضا از جونت چی می خواد؟

- نمی دونم، مامان خیلی می ترسم.

- دوباره از شوهرت پنهون کاری می کنی؟

- یعنی باید راستش رو می گفتم؟

- آره یه جوری می گفتی که ناراحت نشه

- حالا چی کار کنم؟

- می تونی بهش زنگ بزنی و بگی چی شده

وقتی توی اتاقم رفتم، خیلی فکر کردم که چی کار کنم ، عاقبت به کاوه زنگ زدم .

کاوه به شوخی جواب داد:

- سلام، دلت برام تنگ شده که زود زود زنگم میزنی؟

- آره، می تونی این هفته بیای اهواز؟

- چیزی شده؟

- مگه باید چیزی بشه که تو بیای دیدنم

- حالا که تو می خوای میام.

- ممنون

- خواهش می کنم

ز بیکاری اتاقم رو تمیز میکردم، یکی از عکس های عقدمون رو بزرگ کرده بودم، توی اون عکس کاوه خیلی خواستنی بود از روی شیشه بوسیدمش، مامان از توی حال گفت:

موبایلت زنگ می خوره بیا جواب بده.

شماره ناشناس افتاده بود با تردید جواب دادم:

بله

- سلام خوبی حالت خوبه؟

- شما؟

- کیوانم

- ببخشید نشناختم حالتون خوبه؟

- ممنون خوبم، زن عمو خوبه؟

- اونم خوبه سلام می رسونه.

می دونستم حتماً برای نتیجه آزمایش تماس گرفته دل تو دلم نبود، با اضطراب گفتم:

جواب آزمایش چی شد؟

- خوب می دونی...

- چی شده؟

- می خواستم شوخی کنم، خدا رو شکر مشکلی نیست.

یه نفس عمیق کشیدم کیوان به خنده افتاد و گفت:

هردوتون راحت شدین، امیدوارم خوشبخت بشید.

با خوشحالی گفتم:

ممنون که کمکمون کردین.

- خواهش می کنم، کاری نداری؟

- نه خدافظ

مامان با تعجب نگام کرد ولی چیزی نگفت، سریع شماره کاوه رو گرفتم.

صدای جذاب مردونش توی گوشم پیچید:

جانم.

- سلام، خوبی؟

- سلام خانمم، حالت خوبه؟

- خوبم، کیوان بهم زنگ زد.

- به من هم زنگ زد، خیالمون راحت شد

- فردا شب ساعت چند می رسی؟

- فکر کنم تا 10 خونتون باشم.

- منتظرتم.

از خوشحالی نمی دونستم چی کار کنم دیگه ترسی برای ازدواج با کاوه نداشتم خیالم راحت شده بود. به خواسته کاوه دفترچه کنکور گرفته بودم، سراغ دفترچه رفتم اولین انتخابم رو تهران زدم حتماً باید امسال قبول بشم .

***

از صبح که بیدار شدم توی این فکر بودم که موضوع رضا رو به کاوه بگم یا نه، هر چه بیشتر فکر می کردم کمتر نتیجه می گرفتم، کاوه ازم خواست باهاش صادق باشم، هرچه باشه کاوه باهام صادق بود راحت بهم در مورد لاله گفت چون نمی خواست بعداً مشکلی پیش بیاد.

قبل از اومدن کاوه به خودم رسیدم می خواستم در نظرش از همیشه زیباتر به نظر بیام وقتی ساعت 9:30 زنگ زد سریع در رو باز کردم ، کاوه با لبخند بهم سلام کرد و خیلی سریع گونم رو بوسید، ولی تا وقتی وارد حال شدیم هنوز دستم رو توی دستش نگه داشته بود با مامان و فریده احوالپرسی کرد، بعد از شام طبق معمول کاوه به اتاقم رفت.

وقتی با ظرف میوه وارد اتاق شدم، کاوه گفت:

نمی خواد پذیرایی کنی بیا بشین.

وقتی کنارش نشستم دستم رو گرفت و گفت:

چه خبرها؟ چرا اینقدر امشب ساکتی؟

- چیزی نیست.

- یادت که نرفته قراره ماه آینده عروسی برگزار بشه.

- نه یادم نرفته.

خدایا چی کار کنم دیگه دیونه شدم از بس فکر کردم، ولی نباید ازش چیزی رو پنهان کنم .

- چیزی شده چرا تو فکری؟

به هر جون کندنی بود شروع کردم به حرف زدن:

- بهت گفتم بیای چون هم دلم برات تنگ شده بود و هم یه موضوعی پیش اومده می خواستم...

با عجله توی حرفم پرید:

- چی شده؟

- اون روزی که با فریده رفتم بیرون...

نمی تونستم ادامه بدم:

- خوب چی شد؟

- موقع برگشتن رضا رو توی خیابون دیدم.

کاوه سعی می کرد آرامش خودش رو حفظ کنه:

- مشکلی پیش اومده؟

وقتی جریان رو گفتم کاوه اونقدر عصبانی شد که بدون توجه به مامان اینا داد کشید:

چی گفتی؟

بعد زیر ظرف میوه زد همه میوه ها روی زمین پخش شدن، از ترس مچاله شده بودم به سختی نفس می کشیدم، فکر نمی کردم کاوه اینقدر عصبانی بشه، چند دقیقه توی اتاق قدم زد، بعد از اتاقم بیرون رفت با تعجب به در بسته نگاه کردم اشکام روی گونه هام ریختن.

صدای مامان رو شنیدم که با التماس گفت:

خواهش می کنم کاوه این کارو نکن، آدرسش رو برای چی می خوای؟

داد زد:

به ایستم مثل یه بی غیرت نگاه کنم که مزاحم زنم میشه.

در اتاق رو باز کردم مامان رو به من گفت:

تو یه چیزی بگو تیام، نذار بره.

مثل یه مجسمه فقط نگاه کردم و اشک ریختم، وقتی کاوه سمت در حال رفت به خودم اومدم دویدم دستش رو گرفتم با التماس گفتم:

کاوه خواهش می کنم نرو، من همین فردا برای همیشه باهات میام تهران تا خیالت راحت بشه که دیگه مزاحمم نمی شه.

با عصبانیت دستش رو از توی دستم کشید :

برو کنار، حق نداری بیای بیرون فهمیدی.

تا کاوه از در بیرون رفت به هق هق افتادم، فریده کمکم کرد برم توی خونه، با گریه گفت:

از اولش تقصر من بود اگه اون روز هم اصرار نمی کردم بریم بیرون اون اتفاق نمی افتاد.

مامان دعا می کرد تا اتفاقی نیفته، من هم از دلشوره همش راه می رفتم چندین بار تا نزدیکی در حیاط رفتم ولی پشیمون می شدم و برمی گشتم.

بعد از 1 ساعت وقتی از کاوه خبری نشد با ترس و لرز به موبایلش زنگ زدم دیدم صدای زنگش از توی اتاقم میاد، بدشانسی از این بیشتر.

ساعت 12 شب بود که کاوه اومد، همه توی حال بودیم اونقدر عصبانی بود که جرات نداشتیم چیزی بپرسیم بهم تشر زد:

بیا توی اتاق کارت دارم.

با ترس پشت سرش وارد شدم اونقدر سریع اتفاق افتاد که نتونستم عکس العملی نشون بدم و یه گوشه افتادم ، سرم گیج میرفت گونم زُق زُق می کرد، از شدت سیلی که خورده بودم اشک می ریختم.

کاوه با عصبانیت از روی زمین بلند کردم، توی چشمم زل زد و گفت:

دیگه حق نداری پاتو از خونه بیرون بذاری تا تکلیفت مشخص بشه.

با هق هق گفتم:

مگه... من .... چی کار کردم؟

به سرعت یه مشت عکس پرت کرد توی صورتم عصبانی تر از قبل داد کشید:

بیا ببین.

باور نمی کردم عکسای من بود که توی دو سه تاشون لباس مناسب تنم نبود، من توی عمرم هیچ عکس لختی نَینداخته بودم.

- نه کاوه من هیچ وقت ...

- ساکت شو.

با زاری گفتم: کاوه به خدا من بی گناهم.

- عشقت از لحظه ای گفت که توی آغوشش بودی، می گفت تو ...

توی حرفش پریدم:

- من هیچ وقت...

- خفه شو

به خودم گفتم به جز اون موقعی که اتفاقی دستم رو گرفت تا نیفتم چیزی بینمون نبود، یعنی چه دروغ هایی گفته که کاوه باورش شده.

- تو حرفای یه عوضی رو گوش می کنی ولی حرفای من رو باور نمی کنی، اون فقط می خواد از ما انتقام بگیره

- اگه تو هم این همه مدرک داشتی همین کارو می کردی، اون از همه چیزت خبر داشت حتی از خال پشت کمرت.

- ممکنه از رویا یه چیزی شنیده باشه .

- برای من دلیل نیار

با گریه آویزنش شدم و گفتم:

- به رویا می گم بیاد اینجا برات توضیح بده، چند تا عکس پیشش داشتم امکان داره از اون استفاده کرده باشه.

با عصبانیت فَکَم رو فشار داد:

- هنوزم دوستش داری؟

- نه به خدا.

من رو هول داد ،دیگه چیزی نگفت و شروع کرد به سیگار کشیدن، منم به لبه تختم تکیه دادم و بدون اراده گریه می کردم، چرا رضا این کار کرد یعنی اینقدر پست بود که می خواست زندگی من رو با دروغ هاش نابود کنه، و من اینقدر احمق بودم که قبلاً این آدم بی ارزش رو دوست داشتم.

برای دیدن دوباره عکسها رغبتی نداشتم، ولی برای اینکه مطمئن بشم اونا ساختگین دوباره بهشون نگاه کردم، کاوه با عصبانیت اونها رو از دستم گرفت می خواست پارشون کنه.

با التماس گفتم:

کاوه خواهش می کنم پارشون نکن بذار رویا بیاد بگه اون عکس هایی هستن که پیشش بودن.

با عصبانیت اونها رو روی تختخوابم انداخت.

کاوه پشت به من، از پنجره توی اتاقم بیرون رو نگاه می کرد و سیگار می کشید ، پشت سرش ایستادم و گفتم:

کاوه قسم می خورم الان هیچ احساسی بهش ندارم، اون می خواد مارو از هم جدا کنه، من قبلاً یه احساسی بهش داشتم ولی هیچ رابطه ای بینمون وجود نداشت، قبل از اینکه با تو عقد کنم به خاطر مسائلی فراموشش کرده بودم و دیگه بهش فکر نمی کردم.

از پشت سر بازوش رو گرفتم ولی کاوه با یه حرکت سریع بازوش رو کشید و رفت دراز کشید.

همون جا نشستم و از ته دل گریه کردم ، کاوه بی احساس شده بود چون هیچ عکس العملی در برابر گِریَم نشون نداد، همون جا زیر پنجره از فرط گریه کردن خوابم برد.

***

صبح از سردرد نمی تونستم چشم هام رو باز کنم، وقتی بیدار شدم سرم روی بالشت بود حتماً کار کاوه بود از خوشحالی که هنوز هم دوستم داره ضعف کردم، وقتی متوجه شدم کاوه توی اتاق نیست از ترس اینکه رفته باشه به سرعت از جا بلند شدم، در اتاق رو باز کردم که توی بغلش افتادم سریع خودش رو کنار کشید، با ناراحتی سمت دستشویی رفتم، صورتم رو چند بار شستم تا بلکه ورم صورتم بخوابه، جای سیلی رو لمس کردم برام مهم نبود که سیلی خوردم ولی بی مهری کاوه آزارم میداد، مامان توی آشپزخونه بود و گریه می کرد وقتی دیدم گریه می کنه منم بغض کردم:

مامان گریه نکن.

تا متوجه من شد اشک هاش رو پاک کرد.

- مامان به خونه رویا اینا زنگ بزن بگو رویا بیاد.

- قبلاً زنگ زدم، به فاطمه خانم گفتم به رویا بگو بیاد اینجا کارش دارم می دونی چی گفت؟

- چی گفت ؟

- گفته رفته ماه عسل کانادا، به احتمال زیاد همون جا اقامت میگره و میمونه.

نمی دونم چه مدت گذشت که با صدای مامان به هوش اومدم:

مادرت برات بمیره، به دختر مثل گلم تهمت زده، خدا ازش نگذره.

به سختی از جام بلند شدم و سمت اتاقم رفتم، کاوه توی اتاق نبود ، خبری از وسایلشم نبود، با ناباوری پیش مامان برگشتم و با گریه گفتم:

- مامان کاوه کجاست؟

- اون رفته.

- چی؟

داد می کشیدم، دست خودم نبود، مامان با گریه سعی می کرد من رو آروم کنه:

- فدات بشم اینجوری نکن، چند روز دیگه آروم میشه.

فریده که صدای ما رو شنیده بود با عجله اومد بود توی آشپزخونه و با ناباوری به من نگاه می کرد بهش گفتم:

دیدی چی شد کاوه دیگه برنمی گرده.

فریده که اشک می ریخت گفت:

کاوه دوستت داره هیچ وقت حرفای اون عوضی رو باور نمی کنه.

وقتی دیگه اشکی برام نمونده بود به طرف تلفن رفتم و شماره رویا اینارو گرفتم. با اولین بوق جواب داد:

- بله

صداش حالم رو بد کرد با فریاد گفتم:

- عوضی، ازت متنفرم، تو مرد نیستی که این تهمت ها رو به من زدی.

- وقتی آروم شدی بهم زنگ بزن

- حالم ازت بهم میخوره ، تو یه بی شرفی.

- می خوای بگم چرا این کار رو کردم

- چون آدم نیستی

- از اولشم دوسِت داشتم ولی دو دل بودم ، چون نمی تونستم از پول سحر دست بِکشم تصمیم گرفتم باهاش ازدواج کنم ، همون روز که توی خونمون سر پله ها گرفتمت یه حسی بهت پیدا کردم که دیگه نمی تونستم به پول فکر کنم دیگه واقعاً تو رو می خواستم، می خواستم بدست بیارم به خاطر تو با خونوادم جنگیدم ولی تو با احساسم بازی کردی و منو خرد کردی تصمیم گرفتم زهرم رو بهت بریزم.

- تو یه آشغالی. از خدا می خوام تقصام رو ازت بگیره.

- فکر نکنم با حرف هایی که به پسر عموت زدم دیگه بهت برگرده.

- عوضی، عوضی

مامان گوشی تلفن رو از دستم کشید و قطع کرد، با مهربونی بغلم کرد:

اون نامرد لیاقت صحبت کردن با تو رو نداره.

توی آغوش همدیگه گریه کردیم.

مامان زیر لب گفت:

چون مردی توی این خونه نیست این اتفاق ها افتاده و گرنه اون بی شرف نمی تونست این کارو بکنه، ولی منم ساکت نمی شینم به فاطمه می گم پسرش با آبروی دخترم بازی کرده.

- مگه مشکلمون با گفتن به فاطمه خانم هل میشه؟

- نمی دونم.

***

سه روز از رفتن کاوه می گذشت، از عکسها خبری نبود حتماً کاوه با خودش برده بود، دیروز که از بی حالی غش کردم مامان بردم دکتر و بهم سرم زدن، وقتی برگشتیم خونه دراز کشیدم و نیم ساعتی خوابیدم با شنیدن صدای مامان از اتاق بیرون رفتم.

مامان در حالی که گریه می کرد با فاطمه خانم حرف میزد، وقتی چشم مامان به من افتاد، با غصه گفت:

ببین دخترم به خاطر حرفای دروغ پسرت به چه روزی افتاده.

فاطمه خانم با شرمندگی سرش رو پایین انداخت، مامان دوباره گفت:

توی مدتی که دخترم خونتون میومد ازش حرکت ناشایستی دیدی؟ کی دیدی حتی جلوی پسرت روسری سرش نباشه، این بود مزد اعتماد من به شما.

فاطمه خانم گفت:

من توی جریان نبودم ولی باهاش حرف میزنم، به خدا شرمندتونم، درسته منم با ازدواجشون به خاطر رویا مخالفت می کردم ولی هرگز نمی خواستم به تیام تهمتی زده بشه.

و بعد بلند شد که بره، قبل از اینکه از در حیاط بیرون بره، گفتم:

اگه زندگیم از هم بپاشه نفرینش می کنم.

فاطمه خانم در حالی که از حرفم ناراحت شده بود بهم نگاه کرد ولی چیزی نگفت و از خونه بیرون رفت.

بعد از رفتن فاطمه خانم به خودم جرات دادم و شماره کاوه رو گرفتم.

صدای جدیش رو شنیدم:

بله.

دلم برای شنیدن صداش تنگ شده بود، به آرومی گفتم:

کاوه هنوز ازم دلخوری؟

با صدای خشکی جواب داد:

- من کلاس دارم شب بهت زنگ میزنم.

و تلفن رو قطع کرد، با عصبانیت به تصویرم توی آینه زل زدم، با صدای بلندی به خودم گفتم:

حقته، هرچی سرت میاد حقته اون بی شعور اصلاً لایق دوستش بود که تو چند سال با خیال واهیش دل خوش بودی، چرا نفهمیدی که به یه عوضی دلبسته بودی، برای توجیه به خودم گفتم: مگه من چند سالم بود بچه بودم ولی پشیمونی دیگه سودی نداره.

با عصبانیت آینه رو شکستم، تکه های شیشه روی زمین پخش شد، مامان داد زد:

درو باز کن تیام، این صدای چی بود؟

چند بار در زد ولی من همینطور به آینه شکسته زل زده بودم، مامان جیغ کشید:

تیام

با جیغ مامان به خودم اومدم ، متوجه شیشه زیر پام نشدم و به سمت در رفتم با سوزش پام فهمیدم که شیشه پام رو بریده ولی توجهی نکردم و در رو باز کردم.

مامان بغلم کرد و به تکه های شکسته آینه نگاه کرد و با گریه گفت:

چرا این کارو کردی؟ بیا بیرون تا جمعشون کنم .

وقتی دید از پام خون میاد با عجله گفت:

باید بریم بیمارستان.

پام پنج بخیه خورد، دکتر گفت نباید باهاش راه برم، وقتی خونه رسیدیم توی حال نشستم مامان رفت شیشه هارو جمع کنه، از جام بلند شدم تا به اتاقم برم،به پام نگاه کردم و با بغض گفتم:

چرا به فکر نرسید خودم رو بکشم.

یهو مامان جلوم ظاهر شد و زد تو گوشم، با عصبانیت گفت:

اگه این کارو بکنی هیچ وقت نمی بخشمت فهمیدی.

از کشیده مامان گریم گرفت بود، دوباره سر جام نشستم و گریه کردم.

مامان به طرف تلفن رفت و شماره گرفت و با گریه گفت:

سلام

-

- چرا نمیای ببینی چه حال و روزی داریم.

-

- اون زنته تو در قبالش مسولیت داری، بیا ببین به چه روزی افتاده.

-

- خدافظ

بعد از قطع کردن تلفن بدون حرف به آشپزخونه رفت، می دونستم طرف صحبتش کاوست. کم کم خواب بهم غلبه کرد، کم خوابی این دو سه روز به خاطر مسکنی که مامان بهم داد جبران شد، نزدیک های غروب با صدای فریده از خواب پریدم.

فریده پیش مامان نشسته بود و حرف میزد با لبخند بهم گفت:

بهتری؟

- آره.

از جام بلند شدم فریده کمکم کرد برم اتاقم و در رو بست، با مهربونی گفت:

عمه گفته امشب باید پیشت بخوابم.

با لبخند غمگینی گفتم:

مامان جدی جدی فکر می کنه می خوام خودم رو بکشم.

فریده با خجالت گفت:

می دونم خوشت نمیاد ولی رامین بهم گفت رضا داره عروسی می کنه، حتی رامین هم از کارهای برادرش خجالت می کشه، میگه هیچ وقت فکر نمی کردم برادر بزرگم این کارو رو بکنه.

- برام مهم نیست چی کار می کنه، تنها چیزی که می خوام کاوست.

- این چند روز تماس نگرفته؟

- نه، دوست داشتم کاوه درکم کنه، اگه بهش نمی گفتم این اتفاق ها نمی افتاد می خواستم باهاش رو راست باشم ولی اون چی کار کرد.

- خودت رو ناراحت نکن، درست می شه.

***

برای شام مامان برامون جیگر کباب کرد و مجبورمون کرد بخوریم. نمی تونستم زیاد بخورم ، فریده گفت:

بیشتر بخور و گرنه عمه حسابت رو می رسه.

- دیگه میل ندارم، اگه زحمتی نیست ببرشون.

صدای زنگ در اومد با تعجب به فریده که داشت بیرون می رفت گفتم:

کی می تونه باشه؟

- نمی دونم.

بیشتر از 20 دقیقه گذشت تا در اتاقم باز شد، وقتی سرم رو از روی کتاب فریده که داشتم از روی بیکاری ورق میزدم بلند کردم، باورم نمی شد کاوه روبرو ایستاده بود، بغضم شکست:

کاوه امدی.

کاوه با حیرت بهم نگاه کرد :

چی کار کردی با خودت؟

وقتی کنارم نشست دستش رو گرفتم:

کاوه دلم برات تنگ شده بود فکر می کردم دیگه نمی بینمت.

کاوه خیلی جدی گفت:

- اومدم باهات حرف بزنم. وقتی اون حرفا رو از اون عوضی شنیدم دیونه شدم، ازت معذرت می خوام که در موردت فکر بد کردم.

- لازم نیست معذرت خواهی کنی، اگه من هم جای تو بودم همین کارو می کردم.

- اون عکس ها رو به یه کارشناس نشون دادم گفت اونا جعلین.

از خوشحالی می خواستم جیغ بکشم ولی جلوی خودم رو گرفتم:

من که گفتم ولی تو...

اجازه نداد ادامه بدم:

اگه فرض بگیرم که همه حرفای اون مرد دروغ بوده باشه و از عکس های خواهرش استفاده کرده باشه.

چند لحظه مکث کرد و دستش رو از توی دستم بیرون اورد.

ولی نمی تونم فراموش کنم که بهت تهمت زدم و نمی دونم شاید همیشه بهت شک داشته باشم، این شک دست از سرم بر نمی داره که تو شاید دوستم نداشتی و به اجبار باهام ازدواج کردی.

با التماس گفتم:

کاوه خواهش می کنم من همیشه دوستت دارم.

ولی کاوه با سنگ دلی تمام گفت:

برای هردومون بهتره که از همدیگه جدا بشیم.

همیشه از التماس کردن بیزار بودم ولی حالا با عشق به کاوه التماس می کردم:

خواهش می کنم این حرف رو نزن، من بدون تو میمرم.

کاوه چیزی نگفت ولی من دوباره گفتم:

بگو داری شوخی می کنی؟

- نه جدی میگم، هنوزم دوستت دارم ولی نمی تونم تمام زندگیم با شک و تردید بگذره.

- هر کاری بگی می کنم، اگه تو بخوای فقط با تو بیرون میرم.

با صدای محکمی گفت:

- خواهش می کنم،تیام. باید از همدیگه جدا بشیم.

- یعنی برات مهم نیست از همدیگه جدا بشیم و با یکی دیگه ازدوج کنم.

از شدت عصبانیت فکش رو منقبض شد ولی چیزی نگفت، نمی خواستم احساساتش رو سرکوب کنه، می دونستم با این حرفم دیونش می کنم و ممکنه عکس العمل بدی نشون بده، برام مهم نبود که حتی بهم سیلی بزنه ولی باید حرف دلم رو بهش می زدم:

برات مهم نیست توی آغوش یه مرد دیگه باشم.

با عصبانیت چشمای قرمزش رو بهم دوخت وگفت:

اگه جرات داری یه بار دیگه بگو چی گفتی؟

خودم رو براش لوس کردم و بوسیدمش، صورتش رو نوازش کردم و گفتم:

می خوام تا آخر عمر زنت باشم حتی اگه باهام زندگی نکنی چون نمی تونم مرد دیگه ای رو به جای تو تصور کنم.

با صدای گرفته ای گفت:

برام سخته می فهمی، می ترسم با این شکم بعد از ازدواج تو رو اذیت کنم، منم تحمل ندارم ببینم زن کِس دیگه ای باشی.

وقتی این حرف رو شنیدم، برام مهم نبود کاوه چی ازم می خواست، و یا بهم شک کرده بود، من فقط می خواستم در کنار کاوه باشم.

با عشق بوسیدمش اونم جواب بوسه هام رو داد، کاوه نمی تونست ازم دست بکشه چون با رفتارش این رو بهم ثابت کرد، خودم رو توی بغلش انداختم و موهاش ر و نوازش کردم و بعد سرم رو روی شونش قرار دادم:

دوست دارم کاوه.

کاوه به آرومی گفت:

ما باید مشکلاتمون رو با هم حل کنیم، باید بهم فرصت بدی تا با خودم کنار بیام، تا این شک و دودلی رو بردارم من باید از خودم مطمئن بشم که دیگه الکی بهت تهمت نزنم و زود تحت تاثیر حرفای دیگران قرار نگیرم، اگه الان اینجام چون فهمیدم بهم نیاز داری، ولی ازت می خوام یه مدتی همدیگرو نبینیم تا من توی تصمیم گیری راحت تر باشم و بر اساس احساساتم تصمیمی نگیرم که بعداً هردومون زجر بکشیم.

سرم رو از روی شونش برداشتم و گفتم:

حتی باهم حرف نزنیم.

- آره.

- برای چه مدت؟

- نمی دونم، هر وقت از تصمیم مطمئن شدم باهات تماس میگرم.

- یعنی من اصلاً باهات تماس نگیرم.

- نه

با بغض گفتم:

با اینکه برام سخته ولی به خاطر تو قبول می کنم.

- ممنون که درکم می کنی،من باید برم فرودگاه.

- به امید دیدار.

خدافظی ساده ای داشتیم فقط به همدیگه دست دادیم و از هم جدا شدیم.

کاوه برای 12 شب پرواز داشت، مجبور بودم ازش جدا بشدم برای مدتی که نمی دونستم چقدر طول می کشه و بدون اون سر کنم، با موافقتم به کاوه ثابت کردم که به تصمیم هاش احترام میذارم و دوستش دارم، و تا هر وقت که بخواد با اینکه برام سخته ولی منتظرش می مونم.

.:: این کتاب توسط کتابخانه ی مجازی نودهشتیا (www.98ia.com) ساخته و منتشر شده است ::.***

چند روزی قبل از سال نو خونه جدید بودیم، قبل از اسباب کشی فاطمه خانم که شنیده بود داریم از این محل می ریم اومد ازمون حلالیت طلبید منم به خاطر نون و نمکی که باهاشون خوردم بخشیدمش، لحظه تحویل سال نو آرزو کردم هرچه صلاحمه همون بشه، هنوز چند دقیقه از تحویل سال نگذشته بود که یه پیام از کاوه دریافت کردم، هیجان زده شدم چون توی این دو ماهی که کاوه رفته بود هیچ تماسی با هم نداشتیم، " سال نو مبارک " همین یه جمله، پیام کاوه بود، از اینکه اینقدر بی احساس سال نو رو تبریک گفته بود توی ذوقم خورد و چند قطره اشک ریختم ولی به خودم گفتم از هیچی که بهتره لااقل می دونم لحظه تحویل سال به فکرم بوده. کیمیا، دختر کتایون الان نزدیک 3 ماهش بود، خیلی دوست داشتم ببینمش ولی حیف که نمی تونستم برم دیدنش، کاوه به خونوادش گفته بود به خاطر کنکور تیام عروسی عقب افتاده فقط مامان و فریده در جریان ماجرا بودن، یکی دو باری با کتایون تلفنی حرف زدم و جویای حال خودش و دخترش شدم. مامان اینجا دوستی پیدا نکرده و براش سخته که دوستهای چندین سالش رو دیگه نبینه ولی به خاطر من چیزی نمی گه.

با اینکه دلم برای کاوه تنگ شده ولی نمی تونم بهش زنگ بزنم از همه سخت تر اینه که نمی دونم آخرش چی میشه.

***

الان درست 7 ماه از رفتن کاوه می گذره، توی این مدت من با کتاب های درسیم خودم رو مشغول کردم و کنکور شرکت کردم، دو ترم دیگه از کلاس زبانم رو ادامه دادم ، چون الان تابستونه فریده برگشته اصفهان من و مامان خونه تنهاییم، مامان هفته آینده با کاروان میره سوریه، ازم خواسته توی اون چند روز برم اصفهان خونه دایی.

وقتی اصرار مامان رو برای رفتن به اصفهان دیدم گفتم:

باشه مامان یه کاریش می کنم.

مامان گفت:

نکنه می ترسی کاوه ناراحت بشه اونجا رفتی؟

- شاید ناراحت بشه.

- نمی دونم چرا من عقلم رو دادم دست شماها، شما الان باید سر خونه زندگیتون باشین.

- اگه قبول نمی کردم کاوه فکر میکرد با نظرش مخالفم چون دوستش ندارم.

- به عموت زنگ میزنم میگم دارم میرم سوریه، حتماً یه فکری می کنه.

- خودت می دونی که عمو اینا چیزی نمی دونن.

- پس چی کار کنم؟

- خوب به عمو زنگ بزنین ولی چیزی لو ندین.

وقتی مامان خونه عمو زنگ زد بهش زل زدم ببینم چی می گه، لحظه آخر به مامان گفتم: گوشی رو جوری بگیرین تا منم بشنوم چی میگین.

مامان با خنده گفت:

امان از دست تو.

- سلام حال شما، چه خبر؟

- سلام، شما و تیام خوبید؟

- ممنون، سلام میرسونه.

- تیام که قابل نمی دونه تماسی با ما بگیره

- خواهش می کنم این چه حرفیه، تیام مشغول درس هاش بوده کوتاهی کرده.

- ان شاالله نتیجه بگیره

- زنگ زدم تا ازتون حلالیت بطلبم

- کجا به سلامتی؟

- سوریه

- کاوه گفته قصد دارین برین سوریه، توی اون مدتی که نیستین تیام اینجا میاد دیگه.

- والله انگار یه کمی از همدیگه ناراحتن تقصیر ماست که اجازه دادیم این همه مدت عقد باشن.

- نمی دونستم باهم مشکلی نداشتن که.

- دیدم باهمدیگه سر سنگینن بهش گفتم بره خونه برادرم ولی تیام قبول نمی کنه.

- این چه حرفیه، کاوه رو می فرستم دنبالش.

- هر جور صلاح می دونین.

- تا قبل از عروسی بچه ها که میاین؟

- بله سفرِ 10 روزست.

- ما رو هم دعا کنین، به سلامت برین برگردین.

بعضی از حرف های زن عمو رو درست نمی شنیدم.

مامان رو بغل زدم و گفتم:

وای مامان، یعنی کاوه میاد اینجا

مامان با اخم ساختگی گفت:

خجالت بکش دختر، سنگین باش.

از حرف آخر زن عمو به فکر رفتم، رو به مامان گفتم:

راستی زن عمو گفت عروسی بچه ها، منظورش چی بود.

مامان جواب داد:

حتماً منظورش عروسی کیوان و نامزدش بوده.

با تعجب گفتم:

یعنی به این زودی، اونها که الان سه ماهی نیست که نامزد کردن.

مامان گفت:

شاید شرایطشون خوب بوده خواستن عروسی کنن.

به مامان در حالی که از جاش بلند می شد گفتم:

چه فایده حتماً ما نمی ریم .

ولی مامان چیزی نگفت.

فکر دیدن دوباره کاوه بعد از این همه مدت خوشحالم می کرد و نمی تونستم خوشحالیم رو پنهون کنم.

توی این چند ماه مامان مجبورم کرد طرز پختن چند نوع غذا رو یاد بگیرم، منم بدم نمی اومد بعضی وقت ها آشپزی کنم، توی آشپزخونه بعد از دم کردن ماکارونی داشتم تمیز کاری می کردم که مامان گوشی به دست اومد با لبخندی که سعی می کرد پنهانش کنه گفت:

نمی دونم چرا هیچ وقت صدای زنگ موبایلت رو نمی فهمی؟

با تعجب به گوشی نگاه کردم شماره کاوه بود، با گیجی جواب دادم:

الو

صدای گیرای کاوه رو شنیدم:

سلام تیام

اصلاً نمی دونستم چی بگم، جلوی مامان راحت نبودم حرف بزنم بنابراین از آشپزخونه زدم بیرون و به حیاط رفتم.

کاوه با تعجب گفت:

گوشی دستته تیام؟

بغض کرده بودم، سعی کردم صدام نلرزه ولی موفق نشدم:

بله دستمه.

چند لحظه سکوت بینمون بود که صدای کاوه سکوتُ شکوند:

بغض نکن، ازم دلخوری؟

- نه، یه کمی دلتنگم همین.

- فکر می کنی من دلتنگت نیستم.

با نارحتی گفتم:

- اگه دلتنگم بودی این 7 ماه ازم یه خبری می گرفتی.

- خودت می دونی که چرا باهات تماس نمی گرفتم، ولی همیشه سراغت رو از زن عمو می گرفتم.

- خودم قبول کردم یه مدتی همدیگه رو نبینم پس نباید شکایتی کنم.

- نه عزیزم حق داری چون الان چند ماه گذشته، چهارشنبه میام اهواز.

- منتظرتم.

وقتی گوشی رو قطع کردم با ناراحتی سراغ مامان رفتم و گفتم:

مامان چرا نگفتی با کاوه تلفنی حرف میزنی؟

مامان به شوخی گفت:

چیه؟ می خوای چی کار کنی؟ یعنی کاوه حق نداره با زن عموش که مادر زنش هم هست حرف بزنه؟

با گریه گفتم:

منظورم این نبود، وقتی از بی خبریش گریه می کردم شما چرا نمی گفتین ازش باخبرین.

مامان در حالی که اشکام رو پاک کرد بغلم کرد و گفت:

کاوه نخواست چیزی بهت بگم، دیگه گریه نکن.

- قراره دو روز دیگه بیاد.

- به سلامتی.

***

با صدای بلندی به مامان که توی حمام بود گفتم:

مامان من دارم میرم آرایشگاه، شما نمیاین؟

مامان از حمام بیرون زد و گفت:

چه خبرته فکر کردی گوشام سنگینه که اینقدر داد میزنی؟

با بی حوصلگی گفتم:

اِ... مامان اذیت نکن، حالا میاین؟

مامان گفت:

نه، دیر نکنی ها.

- باشه.

- اگه دیر شد زنگ بزن بیام دنبالت، هنوز مردم این محلُ نمی شناسیم، می ترسم....

با عجله گفتم:

- باشه اگه دیر شد زنگ میزنم.

چند نفری توی نوبت بودن، مامان چند بار تماس گرفت که کارت کی تموم می شه؟ یا کی می خوای بیای؟ با عجله شماره خونه رو گرفتم گفتم مامان میشه بیاین دنبالم من کارم تقریباً تموم شده، وقتی کارم تموم شد ساعت از 9 گذشته بود. منشی با صدای بلندی داد زد:

خانم بختیاری دم در منتظرتون هستن.

با عجله بیرون رفتم ولی مامان دم در نبود توی تاریکی مردی رو دیدم که به ماشین تکیه داد بود ، خواستم برگردم توی سالن که یکی دستم رو کشید می خواستم داد بکشم ولی دیدم کاوه با لبخند روبرومه.

با ترس گفتم:

کاوه

کاوه با لبخند گفت:

سلام، خوبی؟

- سلام ممنون

- بیا بریم.

- با ماشین اومدی؟

- آره گفتم بهتره با ماشین سفر کنم چون برگشتنی با تو اَم.

از روی شیطونی با ناراحتی ساختگی گفتم:

- کی گفته من می خوام با تو بیام، من بلیط اصفهان دارم، مامان چیزی بهت نگفت؟

- اتفاقاً زن عمو گفت تو بی تاب دیدن منی.

توی ماشین دستم رو گرفت و گفت:

دلم برات تنگ شده بود .

- منم همین طور

- امتحان کنکور چطور بود؟

- مطمئن نیستم قبول بشم.

- امسال نشد سال دیگه، بهم توی دانشگاه بهم سِمَت مدیر گروه دادن

- از اینکه توی کارت پیشرفت کردی خوشحالم

وقتی خونه رسیدیم مامان از خوشحالی دیدن ما با هم، اشک توی چشم هاش جمع شد وگفت:

امیدوارم همیشه خوشبخت باشین.

توی اتاق لباس هام رو عوض می کردم که کاوه وارد شد، با خجالت گفتم:

کاوه چرا در نزده وارد اتاقم می شی؟

کاوه خندید و گفت:

برای وارد شدن توی اتاق خانمم که نباید اجازه بگیرم.

دستم رو گرفت و گفت:

بیا اینجا.

روی تختخوابم نشست و منو کنارش نِشوند، بعد از چند دقیقه گفت:

از اینکه کنارتم خیلی خوشحالم، این مدت خیلی برام سخت بود.

سرم رو روی شونش گذاشتم، کاوه ادامه حرفش گفت:

می خواستم یه مدتی از هم دور باشیم هم من با این شَکم کنار بیام، هم تو...

با تعجب سرم رو از روی شونش برداشتم و گفتم:

من چی؟

کاوه موهام رو از روی صورتم کنار زد و گفت:

می خواستم واقعاً دوستم داشته باشی نه به صرف اینکه شوهرتم بهم عادت کنی.

- کاوه من از اول رابطمون بهت دل بستم، ولی توی این مدت که کنارم نبودی فهمیدم نمی تونم بدون تو زندگی کنم.

- می دونم، منم همین احساس رو بهت دارم.

با ناراحتی گفتم:

- تو با مامان حرف میزدی ولی با من نه.

- نمی تونستم که ازت بی خبر بمونم، تو زن منی باید توی جریان کارهات قرار می گرفتم.

گوشش رو کشیدم و گفتم:

بدجنس، ولی من ازت بی خبر بودم.

با محبت روی تخت انداختم و کنارم دراز کشید، پیشونیم رو بوسید و با صدای دورگه ای گفت:

برام سخت بود ازت دور باشم، تو یه مرد نیستی تا ببینی چقدر سخته از زنی که عاشقشی و محرمته دور باشی.

- برای منم سخت بود، بعضی وقتها بهت احتیاج داشتم که تکیه گاهم باشی، وقتی گریم می گرفت اشکام رو پاک کنی و مثل یه مرد کنارم باشی.

کاوه نوازشم کرد و گفت :

جبران می کنم عزیزم.

با بغضی که توی گلوم بود گفتم:

یعنی دیگه بینمون جدایی نمی افته.

کاوه بوسیدم و گفت:

دیگه غصه نخور روزهای سخت گذشته. بهت قول میدم که خوشبختت کنم.

سرم رو روی سینش قرار دادم و گفتم:

همیشه عاشقت می مونم.

کاوه به شوخی گفت:

حالا که پیشت هستم منو ببوس.

منم با ناز گفتم:

اصلاً باید جریمت کنم، اگه مامان نمی خواست بره سوریه تو باهام تماس نمی گرفتی و الان پیشم نبودی.

کاوه من رو بیشتر به خودش فشرد و گفت:

برای عروسیمون که سه هفته آیندست مجبور بودم ببینمت.

با لبخند گفتم:

پس منظور زن عمو عروسی ما بود، همه در جریان بودن به جز من.

کاوه با خستگی گفت:

می خواستم غافلگیرت کنم.

وقتی چشم های کاوه گرم خواب شد، سرم رو روی سینش گذاشتم و با تپش های قلب همسرم به امید فرداهای بهتر به خواب رفتم.

پایان.

« کتابخانه ی مجازی نودهشتیا »

wWw.98iA.Com